میرزای شیرازی: تفاوت میان نسخهها
| خط ۶۹: | خط ۶۹: | ||
== هجرت به سامرا؛ ایجاد آبادانی و تقریب بین شیعه و سنی == | == هجرت به سامرا؛ ایجاد آبادانی و تقریب بین شیعه و سنی == | ||
میرزای شیرازی در سال ۱۲۹۰ق از نجف به سامرا هجرت کرد و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد و سبب دگرگونی و تحول در این شهر شد. مهمترین هدف میرزای شیرازی از هجرت به سامرا را تقریب بین شیعیان و اهلسنت بیان میکنند. زیرا سامرا مرکز اهلسنت بود و عشایر اطراف آن از شیعیان بودند و هر از چند گاهی درگیریهای خونین بین شیعیان و اهل سنت درمیگرفت. میرزا معتقد بود با هجرت به سامرا و ایجاد عمران و آبادی در آنجا الفت و محبت بین شیعه و سنی ایجاد، و آتش کینهها را خاموش خواهد کرد؛ ازاینروی وقتی به سامرا هجرت کرد در جهت عمران آن شهر تلاش فراوان کرد. او میخواست شیعیان به سامرا بیایند و در جوار اهلسنت زندگی کنند و از این رهگذر گامی در مسیر وحدت و تقریب برداشته شود.<ref>«بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۴ تا ص۱۲۶ و ص۱۴۳.</ref> | میرزای شیرازی در سال ۱۲۹۰ق از [[نجف]] به [[سامرا]] هجرت کرد و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد و سبب دگرگونی و تحول در این شهر شد. مهمترین هدف میرزای شیرازی از هجرت به سامرا را تقریب بین شیعیان و اهلسنت بیان میکنند. زیرا سامرا مرکز اهلسنت بود و عشایر اطراف آن از شیعیان بودند و هر از چند گاهی درگیریهای خونین بین شیعیان و اهل سنت درمیگرفت. میرزا معتقد بود با هجرت به سامرا و ایجاد عمران و آبادی در آنجا الفت و محبت بین شیعه و سنی ایجاد، و آتش کینهها را خاموش خواهد کرد؛ ازاینروی وقتی به سامرا هجرت کرد در جهت عمران آن شهر تلاش فراوان کرد. او میخواست شیعیان به سامرا بیایند و در جوار اهلسنت زندگی کنند و از این رهگذر گامی در مسیر وحدت و تقریب برداشته شود.<ref>«بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۴ تا ص۱۲۶ و ص۱۴۳.</ref> | ||
ساخت مدرسه علمیه و حسینیه، ساخت پل بر شط سامرا، احداث بازاری بزرگ، حمایت از فقیران و محرومان و تقویت حیات اقتصادی افراد کمبضاعت از جمله اقدامات دیگر ایشان بود.<ref>«بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۶.</ref> | ساخت مدرسه علمیه و حسینیه، ساخت پل بر شط سامرا، احداث بازاری بزرگ، حمایت از فقیران و محرومان و تقویت حیات اقتصادی افراد کمبضاعت از جمله اقدامات دیگر ایشان بود.<ref>«بررسی حضور ۲۲ ساله میرزای شیرازی در سامرا»، ص۱۲۶.</ref> | ||