کاربر:Kamran/صفحه تمرین۱: تفاوت میان نسخه‌ها

Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
 
خط ۸۱: خط ۸۱:
این کتاب به همت پژوهشکده حج و زیارت و به قلم احمد خامه‌یار در سال 1403 توسط نشر مشعر در 500 نسخه منتشر شده است. کتاب 199 صفحه دارد و در قطع رحلی و به صورت تمام رنگی منتشر شده است و شامل بیش از صد تصویر رنگی از نگاره‌های بقیع و تصاویر قدیمی مدینه است.
این کتاب به همت پژوهشکده حج و زیارت و به قلم احمد خامه‌یار در سال 1403 توسط نشر مشعر در 500 نسخه منتشر شده است. کتاب 199 صفحه دارد و در قطع رحلی و به صورت تمام رنگی منتشر شده است و شامل بیش از صد تصویر رنگی از نگاره‌های بقیع و تصاویر قدیمی مدینه است.


شیخ طوسی
== شیخ طوسی ==
شیخ طوسی، محمد بن حسن، از بزرگترین و سرشناس‌ترین عالمان شیعی در قرن پنجم هجری است. او تاثیر بسیاری در شکل‌گیری و تکامل علوم مختلف شیعی، از جمله [[فقه]]، [[کلام]]، [[تفسیر]] و [[رجال]] داشته و آثارش همواره از منابع اصلی علوم اسلامی نزد [[شیعه|شیعیان]] تلقی شده است. او در شهر طوس در خراسان ایران زاده شد و تا جوانی در این شهر زیست. از 23 سالگی به بغداد رفت و شاگرد شیخ مفید و سید مرتضی بود. پس از آن‌ها او برجسته‌ترین شخصیت شیعی در بغداد بود. بعد از هجوم سلجوقیان به بغداد که با سخت‌گیری بر شیعیان همراه شد او مجبور شد به نجف برود. در جوار مرقد امام علی خانه گزید و حلقه درس خود را در آنجا تشکیل داد. این آغاز شکل گیری حوزه علمیه نجف بود که تا کنون از مهم‌ترین حوزه‌های علوم شیعی به حساب می‌آید.
 
شیخ طوسی آثار متعددی از خود به جای گذاشته است. او همچنین آثاری در زیارت و دعا و اثری مستقل در مناسک حج نگاشته بود. از جمله کتاب مصباح المتهجد که مهم‌ترین کتاب او در جمع‌آوری دعاها و زیارت‌نامه‌ها است و از منابع معتبر این موضوع دانسته می‌شود.


=زندگی‌نامه=
=زندگی‌نامه=
محمد بن حسن بن علی بن حسن طوسی، در سال 385 در شهر طوس خراسان به دنیا آمد. درباره زندگی او در دوران اقامتش در خراسان اطلاع چندانی در دست نیست. می‌دانیم که او در سال 408 قمری یعنی در سن 23 سالگی به بغداد آمد و در آنجا ساکن شد. برخی پژوهشگران بر اساس اطلاعاتی که در آثا شیخ طوسی پراکنده است نام سه تن از استادان او در خراسان را یافته اند: ابوحازم نیشابوری (م417ق.)، عبدالحمید مقری نیشابوری(م.427ق.) و محمد بن سلمیان حمرانی.
محمد بن حسن بن علی بن حسن طوسی، در سال 385 در شهر طوس خراسان به دنیا آمد. درباره زندگی او در دوران اقامتش در خراسان اطلاع چندانی در دست نیست. می‌دانیم که او در سال 408 قمری یعنی در سن 23 سالگی به بغداد آمد و در آنجا ساکن شد. برخی پژوهشگران بر اساس اطلاعاتی که در آثا شیخ طوسی پراکنده است نام سه تن از استادان او در خراسان را یافته اند: ابوحازم نیشابوری (م417ق.)، عبدالحمید مقری نیشابوری(م.427ق.) و محمد بن سلمیان حمرانی.
در بغداد او ابتدا در مجالس درس شیخ مفید شرکت کرد و بر کتاب استادش المقنعه شرحی نگاشت که به نام تهذیب الاحکام. بعد از وفات مفید در 413 او شاگرد شریف مرتضی شد که بعد از مفید شخصیت برجسته شیعی در بغداد بود. او دراین مدت کتاب الشافی فی الامامه شریف مرتضی را تلخیص کرد.  
 
طوسی در مدت اقامتش در بغداد از علمای دیگری نیز شاگردی کرد و آز آنان حدیث شنید. نام ۳۲ تن از مشایخ او را فهرست کرده اند.  
=== در بغداد ===
بعد از وفات شریف مرتضی در سال 436 او جایگاه علمی و ریاست امامیه در بغداد را به خود اختصاص داد. رابطه او با دستگاه خلافت هم خوب بود و خلیفه قائم بامر الله کرسی تدریس را به او داده بود. با ورود سلاجقه که به بغداد در سال 477 وضعیت شیعیان در این شهر نیز خراب شد. سلاجقه که با شیعیان دشمنی می‌کردند برخی محلات شیعی را غارت کردند و خانه شیخ طوسی را نیز آتش زدند. پس از این واقعه او به نجف مهاجرت کرد. در نزدیکی مرقد امام علی خانه‌ گزید و حلقه درسی را در نجف تشکیل داد. او تا زمان وفاتش حدود 12 سال در این شهر زندگی کرد و پایه‌های حوزه علمی شیعی در نجف را گذاشت.  او در سال 460 قمری در نجف درگذشت.
او در [[بغداد]] ابتدا در مجالس درس [[شیخ مفید]] شرکت کرد و بر کتاب او ''المقنعه'' شرحی نگاشت که ''تهذیب الاحکام'' نام‌ گرفت. بعد از وفات مفید در 413 او شاگرد [[سید مرتضی|شریف مرتضی]] شد که بعد از مفید شخصیت برجسته شیعی در بغداد بود. او دراین مدت کتاب ''الشافی فی الامامه'' شریف مرتضی را تلخیص کرد. طوسی در مدت اقامتش در بغداد از علمای دیگری نیز شاگردی کرد و آز آنان حدیث شنید. نام ۳۲ تن از مشایخ او را فهرست کرده اند.  
بعد از وفات شریف مرتضی در سال 436 طوسی جایگاه علمی و ریاست [[شیعه|امامیه]] در بغداد را به خود اختصاص داد. رابطه او با دستگاه خلافت هم خوب بود و خلیفه قائم بامر الله کرسی تدریس را به او داده بود. اما با ورود [[سلجوقیان|سلاجقه]] به بغداد در سال 477 وضعیت شیعیان در این شهر به مخاطره افتاد. سلجوقیان که با شیعیان دشمنی می‌کردند برخی محلات شیعی را غارت کردند و خانه شیخ طوسی را نیز آتش زدند.  
 
=== در نجف ===
پس از این واقعه او به [[نجف]] مهاجرت کرد. در نزدیکی [[آستان مقدس امام علی(ع)|مرقد امام علی]] خانه‌ گزید و حلقه درسی را در نجف تشکیل داد. او تا زمان وفاتش حدود 12 سال در این شهر زندگی کرد و پایه‌های حوزه علمی شیعی در نجف را گذاشت.  او در سال 460 قمری در نجف درگذشت.
==میراث علمی شیخ طوسی==
==میراث علمی شیخ طوسی==
شیخ طوسی از جایگاه ممتازی در تاریخ علمی تشیع برخوردار است. او را با لقب شیخ الطائفه می‌شناسند. استفاده از روش عقلی در فقه و اصول و تفسیر، تدوین علم اصول شیعی،‌ روش تطبیقی بین شیعه و سنی در مطالعه فقه و اصول را از جمله ویژگی‌های روش علمی شیخ طوسی دانسته‌اند. نفوذ شیخ طوسی در فقه شیعی به قدری بود که گفته شده تا حدود صد سال پس از او حوزه‌های شیعی از آرای او عدول نکرد و به نوعی از او تقلید می‌کردند. شیخ طوسی در مدت حضورش در بغداد ۴۵ کتاب نگاشت و شاگردان بسیاری را ترتبت کرد. او در مدت اقامتش در نجف بیشتر به تدریس آثار پیشینش پرداخت.  
شیخ طوسی جایگاه ممتازی در تاریخ علمی تشیع دارد. او را با لقب شیخ الطائفه می‌شناسند. آمیختن شیوه عقل‌گرایانه مکتب بغداد با شیوه محدثان شیعه در اصول و مبانی فقه،<ref>مکاتب فقه امامی ایران، ص47</ref> تدوین علم اصول شیعی،‌ کاربست روش تطبیقی در مطالعه فقه شیعه و سنی<ref>العده فی اصول الفقه، مقدمه، ص33-37</ref> را از جمله ویژگی‌های روش علمی شیخ طوسی دانسته‌اند. نفوذ شیخ طوسی در فقه شیعی به قدری بود که گفته شده تا حدود صد سال پس از او حوزه‌های شیعی از آرای او عدول نکرد و به نوعی از او تقلید می‌کردند.<ref>مکاتب فقه امامی ایران، ص 49</ref> 
 
شیخ طوسی در مدت حضورش در بغداد ده‌ها کتاب نگاشت و شاگردان بسیاری را ترتبت کرد. او در مدت اقامتش در نجف بیشتر به تدریس آثار پیشینش پرداخت.<ref>االعده فی اصول الفقه، مقدمه، 39-41</ref>
===آثار شیخ طوسی===
===آثار شیخ طوسی===
شیخ طوسی در مجموعه‌ای از علوم کتاب نوشت. دو کتاب از ۴ کتاب اصلی حدیث نزد شیعیان از آثار اوست: کتاب تهذیب الاحکام و کتاب الاستبصار فیما اختلف من الاخبار. همچنین دو کتاب اصلی رجال شیعی نیز نوشته اوست: کتاب الرجال، کتاب فهرست کتب الشیعه و اصلوهم که از کتاب‌های اصلی اولیه رجالی نزد شیعیان به حساب می‌آید.<ref>آشنایی با کتب رجالی شیعه، ص77</ref> او همچنین تلخیصی از کتاب رجال کشی فراهم کرد که نامش اختیار معرفة الرجال است و از همان ابتدا جایگزین اصل کتاب کشی شده و به دست ما رسیده است.<ref>آشنایی با کتب رجالی شیعه، ص61</ref> کتاب او در علی اصول فقه که العدة فی اصول الفقه نام دارد، یکی دیگر از آثار مهم شیخ طوسی است که نقش مهمی در شکل‌گیری و تدوین علم اصول فقه نزد شیعیان داشته است.<ref>العدة فی اصول الفقه، مقدمه، ص 70-73</ref>
شیخ طوسی در مجموعه‌ای از علوم کتاب نوشت. دو کتاب از ۴ منبع اصلی حدیث شیعه از آثار اوست: کتاب ''تهذیب الاحکام'' و کتاب ''الاستبصار فیما اختلف من الاخبار''. همچنین دو کتاب اصلی رجال شیعی نیز نوشته اوست: ''کتاب الرجال''، کتاب ''فهرست کتب الشیعه و اصولهم'' که از کتاب‌های اصلی اولیه رجالی نزد شیعیان به حساب می‌آید.<ref>آشنایی با کتب رجالی شیعه، ص77</ref> او همچنین تلخیصی از کتاب رجال کشی فراهم کرد که نامش ''اختیار معرفة الرجال'' است و جایگزین اصل کتاب کشی شده است.<ref>آشنایی با کتب رجالی شیعه، ص61</ref> کتاب او در علم اصول فقه که ''العدة فی اصول الفقه'' نام دارد، یکیاز آثار مهم شیخ طوسی است که نقش مهمی در شکل‌گیری و تدوین علم اصول فقه نزد شیعیان داشته است.<ref>العدة فی اصول الفقه، مقدمه، ص 70-73</ref> او کتاب‌های متعدد دیگری در موضوعات فقه، کلام، تفسیر قرآن نگاشته است. منابع گوناگون تا ۴۸ اثر او یاد کرده‌اند.<ref>[http://noo.rs/tgIxs پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی، ص۱۳۱]</ref>
 
او کتاب‌های متعدد دیگری در موضوعات فقه، کلام، تفسیر قرآن نگاشته است. منابع گوناگون تا ۴۸ اثر او یاد کرده‌اند.<ref>[http://noo.rs/tgIxs پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی، ص۱۳۱]</ref>


==== آثار شیخ طوسی در حج و زیارت ====
== آثار شیخ طوسی در حج و زیارت ==
شیخ طوسی رساله‌ای مستقل در مناسک حج با عنوان «مناسک الحج فی مجرد العمل و الادعیه» نگاشته بود.<ref>پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی، ص146</ref>
شیخ طوسی رساله‌ای مستقل در مناسک حج با عنوان «مناسک الحج فی مجرد العمل و الادعیه» نگاشته بود.<ref>پژوهشی پیرامون مصنفات شیخ طوسی، ص146</ref>
همچنین او آثاری در دعا و زیارت دارد که برخی از آن‌ها از اهمیت بسیاری در ادبیات دعایی شیعه دارند:
همچنین او آثاری در دعا و زیارت دارد که برخی از آن‌ها از اهمیت بسیاری در ادبیات دعایی شیعه دارند: