دکه الاغوات: تفاوت میان نسخهها
عاطفه فتاحی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
عاطفه فتاحی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
آثار اسلامی مکه و مدینه، رسول، جعفریان، تهران، مشعر، 1387ش. | |||
*'''الرسائل و المسائل'''، احمد، ابن تیمیه، بیروت، 1403ق/1983م. | *'''الرسائل و المسائل'''، احمد، ابن تیمیه، بیروت، 1403ق/1983م. | ||
| خط ۳۰: | خط ۳۳: | ||
*'''انوارالتنزیل'''، عبدالله، بیضاوی، بیروت، مؤسسه شعبان | *'''انوارالتنزیل'''، عبدالله، بیضاوی، بیروت، مؤسسه شعبان | ||
*'''عمارة و توسعه المسجد النبوی الشریف عبرالتاریخ'''، ناجی محمدحسن عبدالقادر الانصاری، مراجعه و تقدیم: فضیله الشیخ/عطیه محمدسالم، اصدارات نادی المدینه المنوره الادبی، الطبعه الاولی، 1416ق/1996م. | |||
*'''موسوعه المرآة الحرمین الشریفین و جزیزة العرب'''، ایوب، صبری پاشا، ترجمه: الدکتور محمد حرب، الافاق العربیه، 1424ق/2004م | |||
نسخهٔ ۲ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۵۲
دَکَّةُ الاَغَوات، سکویی است در مسجدالنبی و در شمال حجره شریفه ، میان باب جبرئیل و بابالنساء، که محل استقرار و عبادات اغوات بوده است.
دکه الاغوات مختص خادمان خواجه حرمین بود که اغوات نامیده میشدند. آنان وظایفی چون دربانی، تأمین نظم روشنایی حرم و قرائت قرآن داشتند. این مکان ویژه آنان بود و دیگران اجازه ورود نداشتند.
برخی این دکه را با جایگاه اصحاب صفه یکی دانستهاند و برخی آن را باقیماندهای از صفهی دوران پیامبر میدانند.
معرفی و مکان
دکة الاغوات امروزه سکوی کم ارتفاعی در بخشی از مسجدالنبی است. این سکو در شمال حجره شریفه بین باب جبرئیل و بابالنساء قرار گرفته است. ارتفاع آن حدود ۴۰ سانتیمتر از کف مسجد است، طولش ۱۲ متر و عرض آن ۸ متر. سه طرف دکه به جز ضلع جنوبی، با نردههای کوتاه احاطه شده است.[۱]
گفته شده که این سکو محل استقرار و نیایش اغوات بود. اغوات در اصل گروهی از بردگان خواجه (اخته) بودند که از عصر ایوبیان برای انجام امور خدماتی، نگهبانی، دربانی و برخی از کارهای مذهبی در مسجدالنبی به کار گماشته شدند.[۲][۳]
اغوات در اين سکو (دکه) به قرائت قرآن، ادعيه و نمازهای مستحب مشغول میشدند. شايد به همين سبب اين مكان را دكه الاغوات ناميدند.[۴] از ورود افراد ديگر به درون دكه جلوگیری میشد و تنها اغوات اجازه حضور و استراحت در آن را داشتند.[۵]
تفاوت دکه الاغوات و صفه
برخی منابع دکة الاغوات را با صفه یکی میدانند[۶]و بعضی نیز آن را باقیمانده سکوی اصحاب صفه میدانند.[۷] اصحاب صفه، گروهی از مهاجرین بودند که به سبب از دست دادن، یا رها کردن خانه و دارایی و جایگاه خود، با پذیرش فقر و تنگدستی[۸] در قسمت شمال مسجدالنبی[۹] در محلی مسقف و بزرگ و خارج از مسجد به نام «صفه» زندگی میکردند.[۱۰]
در نسبت دکة الاغوات و صفهی اصحاب صفه گفته شده که زمینی که به اهل صفه اختصاص داده شده بود، مساحتی 96 متری و مسقف بود که در منتهاالیه شرقی مسجد و به عبارتی در انتهای مسجد، کنار دیواره شمالی آن قرار داشت. از این رو مکان صفه اصلی در غرب دکه اغوات فعلی قرار میگرفته است و محل دکه اغوات که بعد از توسعه ولیدبن عبدالملک وارد مسجد شد، تا پیش از آن خارج از مسجد و محل حجرات برخی از زنان رسول خدا بوده است. [۱۱]
پانویس
- ↑ معالم المدینه المنوره، ج1، ص 233
- ↑ موسوعة مرآة الحرمين، ج۳، ص۴۳؛ المسجد النبوي، ص۳۷۷.
- ↑ التحفة اللطيفه، ج۱، ص۶۳.
- ↑ موسوعة مرآة الحرمين، ج۳، ص۴۲.
- ↑ روزنامه عكاظ، جمعه۱۳/۴/۱۴۳۲ق.، عدد ۳۵۶۱.
- ↑ معالم المدینه المنوره، ج1، ص 233
- ↑ عمارة و توسعه المسجد النبوی الشریف عبرالتاریخ، ص 53
- ↑ انوارالتنزیل، ج1، ص267، اللمع، ص 132-133
- ↑ مجموعه الرسائل و المسائل، ج1، ص 34
- ↑ الطبقات الکبیر، ج1، ص 48
- ↑ آثار اسلامی مکه و مدینه، ص 234
منابع
آثار اسلامی مکه و مدینه، رسول، جعفریان، تهران، مشعر، 1387ش.
- الرسائل و المسائل، احمد، ابن تیمیه، بیروت، 1403ق/1983م.
- الطبقات الکبیر، محمد، ابن سعد، به کوشش زاخاو و دیگران، لیدن، 1904-1905.
- اللمع، عبدالله، سراج، لیدن، 1914.
- انوارالتنزیل، عبدالله، بیضاوی، بیروت، مؤسسه شعبان
- عمارة و توسعه المسجد النبوی الشریف عبرالتاریخ، ناجی محمدحسن عبدالقادر الانصاری، مراجعه و تقدیم: فضیله الشیخ/عطیه محمدسالم، اصدارات نادی المدینه المنوره الادبی، الطبعه الاولی، 1416ق/1996م.
- موسوعه المرآة الحرمین الشریفین و جزیزة العرب، ایوب، صبری پاشا، ترجمه: الدکتور محمد حرب، الافاق العربیه، 1424ق/2004م