پرش به محتوا

محرم (ماه): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
 
خط ۳۵: خط ۳۵:
'''مروج الذهب و معادن الجوهر''': علی بن حسین مسعودی، به تحقیق: اسعد داغر، قم، دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق.
'''مروج الذهب و معادن الجوهر''': علی بن حسین مسعودی، به تحقیق: اسعد داغر، قم، دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق.
'''الارشاد''': محمد بن محمد مفید (شیخ مفید)؛ تصحیح مؤسسة آل‌البیت، قم، کنگره جهانی شیخ مفید، ۱۴۱۳ق.
'''الارشاد''': محمد بن محمد مفید (شیخ مفید)؛ تصحیح مؤسسة آل‌البیت، قم، کنگره جهانی شیخ مفید، ۱۴۱۳ق.
'''مجمع البیان فی تفسیر القرآن''': فضل بن حسن  طبرسی، با تصحیح فضل الله یزدی طباطبایی و هاشم رسولی، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش.


{{پایان}}
{{پایان}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۴۰

مُحَرَّمُ الحَرام یا مُحَرَّم یا ماه مُحَرَّم نخستین ماه سال هجری قمری[۱] و یکی از چهار ماه حرام است.[۲] علت این نام‌گذاری، حرمت جنگ و خون‌ریزی در این ماه دانسته شده است.[۳] بر اساس شریعت اسلامی، جنگ و خون‌ریزی در این ماه ممنوع بوده[۴] و این حرمت پیش از اسلام نیز رعایت می‌شده است.[۵]

ماه محرم در فرهنگ شیعه ماه سوگواری برای امام حسین(ع) و یارانش است[۶] و شیعیان در دهه نخست این ماه با برپایی مجالس در مساجد و حسینیه‌ها به عزاداری می‌پردازند؛[۷] ازجمله وقایع ماه محرم عبارتند از: شهادت امام حسین(ع) و یارانش در سال ۶۱ق، آتش‌زدن کعبه در سال ۶۴ق، شهادت امام سجاد(ع) در سال ۹۴ق، درگذشت ام سلمه یکی از همسران پیامبر(ص)، و تخریب حرم عسکریین(ع) در سال ۱۴۲۷ق اشاره کرد.

برخی وقایع ماه محرم[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. ↑ مروج الذهب، ج۲، ص۱۸۸-۱۸۹.
  2. ↑ مجمع البیان، ج۵، ص۴۵.
  3. ↑ مروج الذهب، ج۲، ص۱۸۸.
  4. ↑ منتهی المطلب، ج۱۴، ص۱۸.
  5. ↑ مجمع البیان، ج۵، ص۴۶.
  6. ↑ الارشاد، ج۲، ص۱۱۲.
  7. ↑ «تجلی آیین سوگواری ماه محرم در فرهنگ مردم ایران»، ص۱۰.
  8. ↑ الارشاد، ج۲، ص۱۱۲.
  9. ↑ وقایع الأیام، ص۳۰۶؛ أنساب الاشراف، ج۵، ص۳۳۸.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

مروج الذهب و معادن الجوهر: علی بن حسین مسعودی، به تحقیق: اسعد داغر، قم، دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق. الارشاد: محمد بن محمد مفید (شیخ مفید)؛ تصحیح مؤسسة آل‌البیت، قم، کنگره جهانی شیخ مفید، ۱۴۱۳ق. مجمع البیان فی تفسیر القرآن: فضل بن حسن طبرسی، با تصحیح فضل الله یزدی طباطبایی و هاشم رسولی، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش.