اسرار محرمات احرام
اَسرار اِحرام مجموعهای از معانی، اهداف و نتایج عمل احرام در حج و عُمره است.
احرام
احرام به معنای این است که حجگزار کارهایی که با اعمال حج و عُمره ناسازگار است، بر خود حرام میشمرَد. نخستین عمل از اعمال عمره و حج، احرام است. انسان باید در یکی از میقاتها، مانند مسجد شجره و جحفه لباس احرام پوشیده، نیت کرده و لبیک بگوید. او با این اعمال، مُحرم میشود.
اسرار احرام
دوری از گناه
هدف از احرام دوری از همه گناهان است. حجگزار باید هنگام احرام از لذتهای حرام فاصله بگیرد و حتی از لذتهای حلال به اندازه ضرورت استفاده کند. احرام بازگشت به پیمانی قدیمی با خداست به این معنا که زائر در ادامه زندگی نیز حرمت نگه دارد و گناه نکند.
فقط برای خدا
شخص حجگزار خود را فقط وقف خدا کرده و دستور به احرام تذکر به این نکته است که آدمی فقط برای خداست. انسان مُحرِم از انجام برخی اعمال حلال نیز منع شده. به این معنا که آن اعمال به خودی خود حلال هستند ولی در موقعیت خاصِ احرام، این انسان است که بر آن اعمال و اشیاء حرام شده. این نگاه لطیف به احرام اشاره به این دارد که انسان برای خدا خلق شده و اشیاء برای انسان خلق شدهاند.
آمادگی، تواضع و امید
به نقل از امام رضا(ع) علت وجوب احرام این است که حجاج قبل از داخل شدن به حرم امن خداوند، از جهت خشوع و تواضع آماده شده و غرور خود را در برابر عظمت خداوند، زمین بگذارند. علت دیگر وجوب احرام ایجاد صبر و امید برای رسیدن به ثواب اعمال است.
احترام به کعبه
در روایتی از امام صادق(ع) علت واجب شدن احرام برای ورود به محدوده حرم، پاسداشت احترام کعبه و مسجدالحرام معرفی شده است.
حضور در محضر خدا و مجذوب شدن
برخی پژوهشگران هدف از احرام را حضور در محضر خداوند و راه یافتن به پیشگاه الهی، معرفی کرده و احرام را کوششی برای شروع راه به سمت خداوند میدانند که منجر به پذیرش خداوند و مجذوب شدن حاجی در راه سلوک الی الله میشود.
پرهیز از مشاهده غیر خدا
هدف احرام آن است که حاجی مشاهده محسوسات و مادیات را بر خود حرام کند و در مرحله بعدی دیدن هرچه غیر خداست را از خود دور کند. در نتیجه انسان حریم دل را در اختیار غیر خدا قرار نمیدهد و به دیگران اجازه نمیدهد که مانع یاد خدا بشوند.
جدا شدن از مادیات
اسرار محرمات احرام
آیه ۱۹۷ سوره بقره، ترک مُحَرَّمات احرام را تقوا برشمرده است. در حدیثی، سبب تشریع احرام، ورود حاجیان به حَرَم مکی بیان شده است.
آداب
بهتر است به هنگام احرام نیت شود که «همه محرمات خدا را بر خود حرام میکنم». کارهای مستحب پیش از احرام عبارت است از: بلند نگه داشتن موی سر، نظافت کردن بدن، غسل و احرام پس از نماز. از هنگام احرام تا پایان آن نیز برخی کارها مستحب است از جمله: بر زبان آوردن نیت احرام، دعا کردن، صلوات بر پیامبر(ص).
مقالههای مرتبط
پانویس
منابع
- درسنامه اسرار حج محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1390ش.
- أنوار الحقيقة وأطوار الطريقة وأسرار الشريعة: السيد حيدر الآملي (ت قرن 8ق)، تحقیق سيد محسن موسوى تبريزى، قم، نور علی نور، 1382ش.
- علل الشرایع: الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق بحر العلوم، نجف، المکتبة الحیدریه، ۱۳۸۵ق.
- علل الشرایع(فارسی): شیخ صدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق محمد جواد تهرانی، تهران، انتشارات مومنین، 1386ش.
- عیون اخبار الرضا(ع): الصدوق (ت ۳۸۱ق)، بیروت، اعلمی، ۱۴۰۴ق.
- من لا یحضره الفقیه: الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق غفاری، قم، نشر اسلامی، ۱۴۰۴ق.
- مستدرک الوسائل، میرزا حسین نوری طبرسی، بیروت، مؤسسه آل البیت، 1408ق.
- المدونة الکبری: مالک بن انس (درگذشت ۱۷۹ق)، مصر، مطبعة السعاده.
- المقنعه: المفید (درگذشت ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق.
- المحاسن: ابن خالد البرقی (درگذشت ۲۷۴ق)، به کوشش حسینی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۲۶ش.
- اسرار عرفانی حج محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1386ش.
- اسرار حج (فارسی) حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش.
- اسرار عرفانی عمره محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1388ش
- اسلام، آيين رستگارى حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش.
- اسرار و معارف حج عبدالله جوادی آملی، قم، تبیان، 1387ش.
- بحار الأنوار، العلامة المجلسی، تهران، ولی عصر، 1397ق.
- برسی اسرار حج در حدیث شبلی از منظر آیات و روایات، حسینی، داوود، تهران-ایران، مشعر، 1400.
- تحفة الأولياء، شیخ کلینی، ترجمه اردکانی، قم، دارالحدیث، 1388ش.
- خصال، شیخ صدوق، بیجا، نسیم کوثر، 1382ش.
- درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، کمیته اسرار و معارف معاونت امور روحانیون حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، تهران، مشعر، 1389ش.
- ره توشه حج، جمعی از نویسندگان، تهران، معاونت آموزش و تحقیقات بعثه مقام معظم رهبری، بیتا.
- عرفان حج، جوادی آملی، تهران، مشعر، 1383ش.
- الكافی(گزيده فارسى)، شیخ کلینی، تهران، انتشارات علمی فرهنگی، 1363ش.
- مناسک حج با حواشی مراجع، سید روحالله خمینی، تهران، نشر مشعر، 1385ش.
درج بند