حرم مدنی

حدود

حرم مدنی محدوده‌ای از شهر مدینه در حجاز است. این حرم، از سوی شرق و غرب، ميان حَرّه شرقی و حره غربی^[۱] و بر پایه روایتی، از سوی شمال و جنوب، از کوه ثَور تا کوه عَیراست.^[۲] در روایات، تعبیرهای گوناگون دیگری نیز برای تعیین محدوده شمالی و جنوبی آن گفته شده است.^[۳]

برخی وجود کوه عیر و ثور را انکار،^[۴] برخی اثبات^[۵] و برخی کوه ثور را پشت کوه احد دانسته‌^[۶] و شماری، فاصله ثور و عير تا مسجد نبوي را نزدیک به 8 کيلومتر تعیین کرده‌اند.^[۷]

چرایی حرم شدن

بر پایه روایاتی در منابع شیعه^[۸] و اهل سنت،^[۹] شهر مدینه، حرم پیامبر(ص) شمرده شده است.

برای حرم شدن شهر مدینه، علت‌های گوناگونی گفته شده است. برخی از آنها چنین است:

احترام به حضرت محمد(ص)؛

شهود انوار الهی توسط پیامبر(ص) در این محدوده؛

نزول فرشتگان نگاهبانِ پیامبر(ص)‌ در این محدوده؛^[۱۰]

در روايتي اشاره شده پیامبر(ص)، مدينه را حرم قرار داد و خداوند آن را تنفيذ کرد.^[۱۱]

احترام

پانویس

↑ الكافي، ج4، ص564-565؛ نيز نک: مسند الامام احمد بن حنبل، ج3، ص23؛ صحيح مسلم، ج4، ص113.
↑ صحيح مسلم، ج4، ص115؛ صحيح البخاري، ج8، ص10.
↑ رک: الکافي، ج4، ص564؛ مرآة العقول، ج18، ص279؛ جواهر الكلام، ج20، ص75؛ معاني الاخبار، ص337.
↑ معجم ما استعجم، ج1، ص348.
↑ معجم ما استعجم، ج1، ص350.
↑ تاريخ مكة المشرفه، ج1، ص238.
↑ احکام و خصائص الحرمين، ج2، ص760.
↑ الكافي، ج4، ص564-565.
↑ مسند الامام احمد بن حنبل، ج1، ص318؛ المعجم الاوسط، ج6، ص356؛ كنز العمال، ج12، ص237.
↑ وفاء الوفاء، ج1، ص117-118.
↑ بصائر الدرجات، ص401؛ وسائل الشيعه، ج14، ص366.

منابع

محتوای این مقاله برگرفته شده است از: دانشنامه حج و حرمین شریفین مدخل [ حرمین، ج۷].

[1] الكافي، ج4، ص564-565؛ نيز نک: مسند الامام احمد بن حنبل، ج3، ص23؛ صحيح مسلم، ج4، ص113.

[2] صحيح مسلم، ج4، ص115؛ صحيح البخاري، ج8، ص10.

[3] رک: الکافي، ج4، ص564؛ مرآة العقول، ج18، ص279؛ جواهر الكلام، ج20، ص75؛ معاني الاخبار، ص337.

[4] معجم ما استعجم، ج1، ص348.

[5] معجم ما استعجم، ج1، ص350.

[6] تاريخ مكة المشرفه، ج1، ص238.

[7] احکام و خصائص الحرمين، ج2، ص760.

[8] الكافي، ج4، ص564-565.

[9] مسند الامام احمد بن حنبل، ج1، ص318؛ المعجم الاوسط، ج6، ص356؛ كنز العمال، ج12، ص237.

[10] وفاء الوفاء، ج1، ص117-118.

[11] بصائر الدرجات، ص401؛ وسائل الشيعه، ج14، ص366.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]