پرش به محتوا

کاربر:Mo.ali.rezapour/صفحه تمرین۱

از ویکی حج

نماز عملی عبادی در اسلام است که مانند نمازهای یومیه واجب و در بعضی اوقات به صورت مستحب است. نماز (نمازهای یومیه) در آیات و روایات از جایگاهی بی نظیر برخوردار است.

نمازهای یومیه

نماز از اعمال با اهمیت عبادی در اسلام شمرده میشود. این اهمیت و فضائل به نمازهای روزانه اطلاق میشود که بر مسلمانان واجب در پنج نوبت در روز آن را بخوانند. نمازهای یَومیّه به نمازهای پنج‌گانه صبح، ظهر، عصر، مغرب و عشاء گفته می‌شود که مُکَلّف باید هر روز آنها را به‌جا آورد. نمازهای یومیه از مهم‌ترین اعمال عبادی مسلمانان هستند که هر روز در ۵ وقت، با احکام و شرایط خاصی به‌جا آورده می‌شود.

بر پایه منابع حدیثی و تفسیری و فقهی، در برخی آیات، اوقات ویژه برخی نمازها یاد شده است.[۱]

نماز در منابع دینی از ضروریات دین[۲]، محبوب‌ترین عبادت[۳] و ستون دین شمرده شده است.[۴]

در قرآن بارها به خواندن نماز تأکید شده و فضایل زیادی برای آن مانند بازدارندگی از گناه، وسیله رستگاری معرفی شده است.[۵]

نماز تحیت

نماز تَحیّت نمازی دو رکعتی است که مستحب است در هنگام ورود به مسجدها[۶] از جمله مسجد‌النبی و سایر مسجدهای مکه و مدینه خوانده شود.[۷] این نماز شیوه خاصی ندارد و مانند نماز صبح خوانده می‌شود.[۸] در روایات به این نماز توصیه شده و از آن به عنوان حق مسجد یاد شده است.[۹]

نماز زیارت

نماز زیارت نمازی مستحبی است که هنگام زیارت معصومان و امامزادگان غیر معصوم خوانده می‌شود.[۱۰] حداقل تعداد رکعات نماز زیارت، دو رکعت است و هرچه بیشتر خوانده شود از فضیلت بیشتری برخوردار است.[۱۱]

نماز طواف

نماز طواف دو رکعت نماز است که باید پس از هر بار طواف کعبه واجب (چه طواف عمره تمتع و چه عمره مفرده و چه حج تمتع و چه طواف نساء) به نیّت نماز طواف خوانده شود.[۱۲]

نماز طواف نساء

بر پایه فقه شیعه، نماز طواف نساء، یکی از اعمال واجب عمره مفرده و حج است، که پس از طواف نساء پشت مقام ابراهیم(ع) بجا آورده می‌شود.[۱۳]

نماز تراویح

تراویح نافله‌های ماه رمضان است که اهل سنت آن را به جماعت اقامه می‌کنند.[۱۴] در مشروعیت اصل نماز تقریبا هیچ بحثی بین شیعه و سنی نیست و همه بدان اتفاق نظر دارند؛[۱۵] لکن آنچه معرکه اختلاف بین آراء شیعه و اهل سنت شده است، ادای نماز تراویح به جماعت است. شیعه با توجه به منابع روایی خود ادای نماز مستحبی به جماعت را باطل و حرام می‌داند.[۱۶]

پانویس

  1. ↑ دعائم الاسلام، ج1، ص132؛ السنن الکبری، ج1، ص359؛ فقه القرآن، ج1، ص84. ↑
  2. ↑ تحفة الفقهاء، ج1، ص95؛ منتهی المطلب، ج4، ص9؛
  3. ↑ من لا یحضره الفقیه، ج1، ص210؛ الکافی، ج3، ص264.
  4. ↑ المحاسن، ج1، ص44؛ دعائم الاسلام، ج1، ص133.
  5. ↑ نوروزی، مقدمه‌ای بر فلسفه نماز، انتشارات یادآوران، ص۱۱۶.
  6. ↑ فرهنگ فقه فارسی، ج۲، ص۳۸۷؛ فقرات فقهیه، ج۱، ص۴۴۵؛ رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج۱، ص۵۰۸.
  7. ↑ مناسک حج، ص۲۲۲.
  8. ↑ استفتائات جدید، ج۲، ص۸۱.
  9. ↑ الأمالی، ص۵۳۹؛ كنز العمال، ج۷، ص۶۵۸.
  10. ↑ حر عاملی، ۱۴۰۹ق، ج۱۴، ص۵۲۱؛ ابن ‌قولویه، ۱۳۵۶ش، ص۲۵۱.
  11. ↑ حر عاملی، ۱۴۰۹ق، ج۱۴، ص۵۸۰؛ ابن قولویه، ۱۳۵۶ش، ص۲۸۸.
  12. ↑ مناسک حج، مسئله۲/۸۰۰.
  13. ↑ مناسك محشى، صص۵٠٨-۵٠۶.
  14. ↑ المبسوط، ج2، ص143؛ المغنی، ج1، ص797؛
  15. ↑ مجمع الفائده، ج3، ص19؛ الحدائق، ج10، ص513؛
  16. ↑ الخلاف، ج1، ص525؛ الانتصار، ص167.

منابع

  • ابن قولویه، جعفر بن محمد، کامل الزیارات، تحقیق عبدالحسین امینی، نجف، دار المرتضویه، ۱۳۵۶ش.
  • الانتصار: السید المرتضی، قم، النشر الاسلامی، 1415ق.
  • حر عاملی، محمد بن حسن، تفصیل وسائل الشیعة الی تحصیل مسائل الشریعة، قم، مؤسسه آل البیت، ۱۴۰۹ق.
  • تحفة الفقهاء: علاء الدین السمرقندی، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1414ق
  • الأمالی، شیخ طوسی، محمد بن حسن‌، قم، دار الثقافة، ۱۴۱۴ق.
  • دعائم الاسلام: النعمان المغربی، به کوشش فیضی، بیروت، دار الاضواء، 1411ق
  • كنز العمال، متقی هندی، علی بن حسام‌الدین، بی‌جا، مؤسسة الرسالة، ۱۴۰۱ق.
  • السنن الکبری: البیهقی، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1414ق.
  • استفتائات جدید، مکارم شیرازی، ناصر، قم، مدرسه الامام علی بن ابی طالب (ع)، ۱۴۲۷ق.
  • الحدائق الناضره: یوسف البحرانی، به کوشش آخوندی، قم، نشر اسلامی، 1363ش.
  • الخلاف: الطوسی، به کوشش خراسانی و دیگران، قم، نشر اسلامی، 1407ق.
  • فرهنگ فقه فارسی، هاشمی شاهرودی، سید محمود، قم، مؤسّسه دائرة‌المعارف فقه اسلامی، بی‌تا.
  • فقرات فقهیه، شریفی اشکوری، الیاس، قم، آل ایوب، ۱۳۸۱ش.
  • فقه القرآن: الراوندی، به کوشش الحسینی، قم، مکتبة النجفی، 1405ق
  • رساله توضیح المسائل (مراجع)، خمینی، روح الله و سایر مراجع، قم، دفتر انتشارات اسلامی، بی‌تا.
  • المبسوط: السرخسی، بیروت، دار المعرفه، 1406ق.
  • مجمع الفائدة و البرهان: المحقق الاردبیلی، به کوشش عراقی و دیگران، قم، انتشارات اسلامی، 1416ق.
  • مناسک حج، صافی گلپایگانی، لطف‌الله، قم، دارالقرآن الکریم، ۱۴۱۶ق.
  • منتهی المطلب: العلامة الحلی، مشهد، آستان قدس رضوی، 1412ق.
  • من لا یحضره الفقیه: الصدوق، به کوشش غفاری، قم، نشر اسلامی، 1404ق
  • المحاسن: ابن خالد البرقی، به کوشش حسینی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1326ش.
  • المغنی: عبدالله بن قدامه، بیروت، دار الکتب العلمیه.
  • الکافی: الکلینی، به کوشش غفاری، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1375ش.
  • مناسك حج محشّى، قم، مركز تحقيقات حج، چاپ هفتم ، تابستان ۱۳۸۲ش.
  • مناسک حج مطابق فتاوای امام خمینی و مراجع معظم تقلید، محمودی، محمدرضا، تهران، مرکز تحقیقات حج بعثه مقام معظم رهبری نشر مشعر، ۱۳۸۷ش.
  • مقدمه‌ای بر فلسفه نماز، نوروزی، محمدمسعود، انتشارات بین‌المللی یادآوران، بی‌تا.