غبارروبی، به معنای پاک کردن گرد و غبار و رفت و روب جایی[۱] است. حرم‌ها، مسجدها و حسینیه‌ها نیز، غبارروبی می‌شوند؛ ولی آیین غبارروبی، در اصطلاح، مراسمی است که طی آن از سوى توليت آستان‌هاى مقدّس، درِ ضريح باز شده و با حضور برخی از مشاهير، شخصيت‌ها و افراد خاص، هداياى نقدى زائران از درون ضريح جمع شده و با دستمال و گلاب، قبر و درون ضريح تميز و معطّر می‌شود. حضور در اين آیین، افتخار شمرده می‌شود.[۲] در اين آیین، وقتى درون ضريح را غبارروبى و جارو مى‌كنند، مقدارى هم گرد و غبارهاى نرم نشسته بر روى قبر يا زمين مرقد وجود دارد كه آن را جمع کرده و براى تبرّك به اشخاص داده می‌شود. از اين رو، مراسم تميز كردن قبر به غبارروبى شهرت يافته است.[۳]

درِ كعبه، در ايام حج گشوده شده و با حضور مقامات و مهمانان، با گلاب ناب قمصر كاشان شست‌وشو داده می‌شود.[۳]

پانوشت

  1. ↑ فرهنگ فارسی معین، ذیل واژه غبارروبی؛ فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژه غبارروبی.
  2. ↑ فرهنگنامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره ۱۴، ص35.
  3. ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ فرهنگنامه زیارت، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره ۱۴، ص۳۶.

منابع

این مقاله برگرفته از مقاله فرهنگامه زیارت، جواد محدثی، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره چهاردهم، بهار 1392، ص35. است.