مسجد بنی غفار
اما گفته شده که غار بنی حرام کبیر دارای دو قبه کوچک است و در جهت شرقی کوه سلع واقع شده است.[۱] غار بنیحرامکبیر از اماکنی است که مورخین در آن اختلاف زیادی دارند و نقل های متعددی گزارش شده است. غار بنیحرامکبیر امروزه به «مسجد بنی غفار» یا «دکة الشیخ جلال» نیز شهرت دارد.[۲]
 | |
| اطلاعات اوليه | |
|---|---|
| نامهای دیگر | کهف بنیحرام کبیر |
| مکان | عربستان، مدینه، در غرب کوه سلع |
| کاربری | مسجد |
| جنبه دینی | |
| بزرگداشت نزد | مسلمانان |
| وابسته به دین/مذهب | اسلام |
| وضعیت فعلی | |
| وضعیت بنا | موجود |
تاریخ مسجد
در منابع شخصی به نام خِفاف بن ایماء را خطیب و امام جماعت مسجد بنی غفار معرفی کردهاند او پیش از سال23 قمری فوت کرده است.[۳] این گزارش نشان میدهد که مسجد بنی غفار در سالهای نخستین هجرت در مدینه وجود داشته است.
تصاویر
جستارهای وابسته
پانوشت
منابع
- المعالم المدینه المنوره بین العماره و التاریخ، عبدالعزیز کعکی، بيروت، دار و مكتبه الهلال، 1419ق.
- الاستيعاب، ابن عبد البر، بیروت، دارالجیل، 1412ق.
- عمده الاخبار فی مدینه المختار، احمد العباسی، تحقیق محمد الطیب الانصاری، ناشر: اسعد طرابزونی، بیتا.
- مساجد الاثریه، محمد الیاس عبدالغنی، مطابع الرشید بالمدینة المنورة، الطبعة الثانیة، 1419ه.
- الدرة الثمينة في أخبار المدينة، ابن النجار البغدادي، دار الارقم بن ابي الارقم - بيروت، بیتا.
- المساجد والأماكن الأثرية المجهولة لزائر المدينة الميمونة، عبد الرحمن خويلد، مشعر - تهران - ايران، 1420ه.
- المعالم الأثيره في السنة و السيرة (فرهنگ اعلام جغرافيايى تاريخى در حديث و سيره نبوى)(فارسی)، محمد بن محمد حسن شُرَّاب( مترجم: حميدرضا شيخى)، نشر مشعر - تهران، 1383ش.