خطبه غدیر خم
| اطلاعات اوليه | |
|---|---|
| کاربری | حدیث |
| مکان | بین مکه و مدینه |
| نامهای دیگر | حدیث غدیر |
| وقایع مرتبط | امامت امام علی(ع) |
| معماری | |
| وبگاه | محل ایراد خطبه غدیر |
خطبه غدیر خم، سخنرانی پیامبر اکرم(ص) در بازگشت از حجة الوداع در سال دهم هجری به همراه بسیاری از مسلمانان، در محل معروفی به نام غدیر خم است. پیامبر(ص) در این سخنرانی به ولایت و امامت امام علی(ع) پس از خودشان تصریح کردند.
محتوای اصلی و جمله کلیدی این خطبه یعنی: «من کنت مولاه فعلی مولاه» (هر کس که من مولای او هستم، علی مولای اوست»، در منابع شیعی و اهلسنت به شکل متواتر روایت شده است. این فراز از خطبه با عنوان حدیث غدیر شناخته میشود و از دلایل اصلی بر تعیین جانشینی امام علی(ع) از سوی پیامبر(ص) به شمار میرود.
منابع تاریخی و روایی، غیر از جمله اصلی خطبه، درباره دیگر سخنان پیامبر(ص) در سخنرانی غدیر خم اختلاف دارند. برخی منابع شیعی، خطبهای طولانی از پیامبر(ص) را در این روز از زبان امام باقر(ع) نقل کردهاند. در منابع تاریخی و روایی اهل سنت نیز پارههای مختلفی از گفتار پیامبر و حاضران در ماجرای غدیر خم نقل شده است.
زمان و مکان
در سال دهم هجرت، در راه بازگشت از حجة الوداع، آیه ۶۷ سوره مائده معروف به آیه ابلاغ بر پیامبر نازل شد[۱] که به موجب آن پیامبر موظف بود بدون تاخیر پیامی را به مسلمانان ابلاغ کند. [۲]
آن حضرت فرمان داد تا همه حاجیان در منطقه غدیر خم توقف کنند و جمع شوند. سپس زیر درختانی که در آنجا بود نماز ظهر را خواند و برای مسلمانان سخنرانی کرد. به این سخنرانی خطبه غدیر خم گفته میشود.
حدیث غدیر
جمله کلیدی خطبه پیامبر در غدیر خم این جمله است: «من کنت مولاه فعلی مولاه» (هر کس که من مولای او هستم، علی مولای اوست). این عبارت که به حدیث غدیر معروف است در منابع شیعی [۳] و اهلسنت [۴] به شکل متواتر روایت شده است و از مستندات اصلی امامت و جانشینی امام علی(ع) به شمار میرود.
اعتبار حدیث غدیر
برخی از علمای رجال و حدیثشناس اهلسنت، اسناد حدیث غدیر را کثیر دانسته و بیشتر آنان اسناد آن را صحیح میدانند. [۵] در میان راویان این حدیث، حدود ۹۰ نفر از صحابه[۶] و ۸۴ نفر از تابعین[۷] قرار دارند.
خطبه غدیر در منابع اهل سنت
غیر از عبارت «من کنت مولاه فعلی مولاه» که مشترک بین روایات است، بخشهای دیگری از سخنان پیامبر(ص) در غدیر خم و پاسخ حاضران، به شکلهای مختلف در منابع اهل سنت منعکس شده است:
- در برخی، دعای پیامبر(ص) در حق امام علی(ع) نیز آمده است. [۸]
- برخی گزارشها اشاره دارد که پیامبر ابتدا از مردم در مورد اولویت خود نسبت به امور آنان سوال پرسید و سپس ولایت حضرت علی(ع) را به آنان اعلام نمود. [۹]
- در برخی به سوال از مردم و نصب حضرت علی(ع) و دعای برای ایشان اشاره دارد. [۱۰]
- در برخی، علاوه بر سوال از مردم، اعلان ولایت علی(ع) و دعای در حق ایشان، به تهنیت عمر بن خطاب به ایشان نیز اشاره شده است. [۱۱]
- در برخی نیز ابیاتی از حسان بن ثابت در توصیف این واقعه نقل کردهاند. [۱۲]
خطبه غدیر در منابع شیعی
در منابع شیعی بعد از قرن پنجم مانند: روضه الواعظین و الاحتجاج، متن مفصلی از خطبه پیامبر(ص) در غدیر خم به روایت امام باقر (ع) روایت شده است که نسبت به آنچه در منابع قبلی نقل شده بسیار مفصلتر است و بیشتر فرازهای آن با عبارت "معاشر الناس" آغاز میشود. سید علی بن طاووس، متن این خطبه را با سند خود از محمد بن جریر طبری مفسر و مورخ شهیر اهل سنت و صاحب کتاب طرق حدیث الغدیر و او نیز به اسناد خود از زید بن ارقم نقل کرده است. ابن طاووس این متن را در کتاب دیگرش با اسناد دیگری نیز از رجال اهل سنت از حذیفة بن یمان نقل میکند. [۱۳]
نقدها به این روایت از خطبه
برخی به دلایلی همچون نبود این متن در کتب اربعه شیعه و منابع دست اول، طولانی بودن خطابه برخلاف معمول خطابه های برجا مانده از پیامبراکرم، نام بردن از امامان دوازده گانه، اشاره نکردن به معیدان (تکرار کنندگان خطبه برای جمعیت)، فهرست کردن فضایل امام علی(ع) و تکرار مطالب در آن در اصالت و درستی این روایت از خطبه پیامبر تردید کردهاند. [۱۴]
یک پاسخ به نقدها
در جواب میتوان گفت که در خطبه شواهدی برای بسیاری از فرازهای این خطبه در روایات اهل سنت یافت میشود که هرکدام بیان کننده قسمتی از واقعه غدیر است، مانند نقلهای حذیفه بن یمان[۱۵] و ابی الطفیل [۱۶] از این خطبه و حدیث پیشوایان دوازده گانه اهل سنت که به روایت جابر بن سمره در حجه الوداع در منابع معتبر نزد اهل سنت وجود دارد و جانشینان پیامبر را که شکست ناپذیری و عزت اسلام در سایه آنان است دوازده نفر از قریش معرفی میکند.[۱۷]از سوی دیگر در روایات اهل تسنن خطبه غدیر از چند سطر تا چند صفحه نقل شده است، که عبارات آنها به برخی فصول خطبه مفصل مندرج در منابع شیعی نزدیک است و این احتمال که خطبه در اصل بلند بوده و در منابع اهل سنت تنها بخشهایی از آن منعکس شده وجود دارد.
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ تفسیر القرآن المجید، ج1، ص184؛ تفسیر العیاشی، ج1، ص332.
- ↑ الارشاد، ج1،ص176؛ اعلام الوری،ج1، ص262.
- ↑ الخصال، ص66؛ الاحتجاج، ج1، ص59-60.
- ↑ اسد الغابه، ج1، ص439؛ تاریخ الیعقوبی، ج2، ص112؛ البدایة و النهایه، ج7، ص348-349.
- ↑ صواعق محرقه، ص 42؛ المستدرک علی الصحیحین ، ج3، ص109؛ صحیح الترمذی، ج2، ص 218.
- ↑ الغدیر، ج،1 ص41-144.
- ↑ الغدیر، ج،1 ص145-312.
- ↑ مسند احمد، ج1، ص152.
- ↑ مسند احمد، ج4، ص347؛ سنن ابن ماجه ،ج1،ص45؛سنن الترمذی،ج5،ص297.
- ↑ مسند أحمد، ج4، ص370؛ مسند ابی یعلی، ج11، ص307؛ المعجم الکبیر، ج5، ص194.
- ↑ مسند احمد،ج1،ص118-119 ،331،ج4،ص281؛ المستدرک علی الصحیحین،ج3،ص109-110 ،116، المصنف،ج7، ص495،503.
- ↑ الامالی، ص670؛ اقسام المولی، ص35.
- ↑ التحصین لأسرار ما زاد من کتاب الیقین، ص 578.
- ↑ مجموعه مقالات کنگره بین المللی غدیر و انسجام اسلامی(( جایگاه غدیر در سقیفه))
- ↑ المعجم الکبیر، ج3، ص180.
- ↑ ترتیب الأمالی الخمیسیة للشجری، ج1، ص190.
- ↑ المعجم الکبیر، ج2، ص196؛ صحیح البخاری ،ج8،ص127.
منابع
- الاحتجاج علی اهل اللجاج، احمد بن علی الطبرسی (م.۵۲۰ق.)، تحقیق سید محمد باقر موسوی خرسان، نجف، دار النعمان، ۱۳۸۶ق.
- الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، شیخ مفید محمد بن محمد بن النعمان (۳۳۶-۴۱۳ق.)، تحقیق مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث، بیروت، دار المفید، ۱۴۱۴ق.
- اسد الغابة فی معرفة الصحابه، علی بن محمد بن الاثیر (۵۵۵-۶۳۰ق.)، بیروت، دار الفکر، ۱۴۰۹ق.
- اعلام الوری باعلام الهدی، الفضل بن الحسن الطبرسی (۴۶۸-۵۴۸ق.)، تصحیح مؤسسه آل البیت لاحیاء التراث، قم، مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث، ۱۴۱۷ق.
- اقسام المولی، شیخ مفید(م. ۴۱۳ق)، تحقیق مهدی نجف، بیروت، دارالمفید، ۱۴۱۴ق.
- الامالی، شیخ صدوق محمد بن علی بن بابویه (۳۱۱-۳۸۱ق.)، تصحیح قسم الدراسات الاسلامیه مؤسسه البعثه، تهران، انتشارات بنیاد بعثت، ۱۴۱۷ق.
- البدایة و النهایة فی التاریخ، اسماعیل بن عمر بن کثیر (م. ۷۷۴ق.)، بیروت، دار الفکر، ۱۴۰۷ق.
- تاریخ الطبری (تاریخ الامم و الملوک)، محمد بن جریر الطبری (م.۳۱۰ق.)، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۳۷۸ق.
- تاریخ الیعقوبی، احمد بن ابی یعقوب الیعقوبی (م. ۲۹۲ ق.)، بیروت، دار صادر، ۱۴۱۵ق.
- التحصین لاسرار ما زاد من اخبار کتاب الیقین، علی بن الطاووس العلی، تحقیق الانصاری، قم، مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ۱۳۸۶ش.
- ترتیب الامالی الخمیسیة للشجری، یحیی بن الحسین بن إسماعیل الحسنی الشجری الجرجانی (م. ۴۹۹ ق)، تحقیق، محمد حسن محمد حسن إسماعیل، بیروت، دار الکتب العلمیة، - لبنان، ۱۴۲۲ق.
- تفسیر العیاشی، محمد بن مسعود العیاشی (م.۳۲۰ق.)، تحقیق سید هاشم رسولی محلاتی، تهران، مکتبة العلمیة الاسلامیه، ۱۳۸۰ق.
- تفسیر قرآن المجید، شیخ مفید(م. ۴۱۳ق)، تحقیق سید علی ایازی، قم، النشر الاسلامی، ۱۴۲۴ق.
- الخصال المحمودة و المذمومه، شیخ صدوق محمد بن علی بن بابویه (۳۱۱-۳۸۱ق.)، تحقیق علیاکبر غفاری، قم، النشر الاسلامی، ۱۴۱۰ق.
- سنن الترمذی (الجامع الصحیح)، محمد عیسی الترمذی (م.۲۷۹ق.)، تحقیق عبدالوهاب عبداللطیف، بیروت، دار الفکر، ۱۴۰۲ق.
- السیرة الحلبیة، نورالدین علی بن احمد الحلبی (م. ۱۰۴۴ق.)، بیروت، دار المعرفه، ۱۴۰۰ق.
- شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، عبدالحی بن عماد (م.۱۰۸۹ق.)، تحقیق عبدالقادر الارنووط، بیروت، دار ابن کثیر، ۱۴۰۶ق.
- صحیح البخاری، محمد بن اسماعیل البخاری (م.۲۵۶ق.)، تحقیق عبدالعزیز بن عبدالله بن باز، بیروت، دار الفکر، ۱۴۰۱ق.
- الصواعق المحرقه، احمد بن حجر الهیتمی (م.۹۷۴ق.)، به کوشش عبدالوهاب، مصر، مکتبة القاهره، ۱۳۸۵ق.
- الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب، عبدالحسین الامینی، بیروت، دار الکتاب العربی، ۱۳۸۶ق.
- مجموعه مقالات کنگره بین المللی غدیر و انسجام اسلامی، مقاله جایگاه غدیر در سقیفه، محمد مسعودی، ساری، ۱۳۸۶ش.
- المستدرک علی الصحیحین، محمد بن عبدالله الحکام النیسابوری (م.۴۰۵ق.)، تحقیق مرعشلی، بیروت، دار المعرفه، ۱۴۰۶ق.
- مسند ابی یعلی، احمد بن علی بن المثنی (م.۳۰۷ق.)، به کوشش حسین سلیم، بیروت، دار المأمون للتراث.
- مسند الامام احمد بن حنبل، أحمد بن محمد بن حنبل الشیبانی (م.۲۴۱ق.)، بیروت، دار الصادر، بیتا.
- معجم البلدان، یاقوت بن عبدالله الحموی (م.۶۲۶.ق.)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۳۹۹ق.
- المعجم الکبیر، سلیمان بن احمد الطبرانی (۲۶۰-۳۶۰ق.)، تحقیق حمدی عبدالمجید السلفی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق.