پرش به محتوا

محرم (ماه)

از ویکی حج

مُحَرَّمُ الحَرام یا مُحَرَّم یا ماه مُحَرَّم نخستین ماه سال هجری قمری[۱] و یکی از چهار ماه حرام است.[۲] علت این نام‌گذاری، حرمت جنگ و خون‌ریزی در این ماه دانسته شده است.[۳] بر اساس شریعت اسلامی، جنگ و خون‌ریزی در این ماه ممنوع بوده[۴] و این حرمت پیش از اسلام نیز رعایت می‌شده است.[۵]

ماه محرم در فرهنگ شیعه ماه سوگواری برای امام حسین(ع) و یارانش است[۶] و شیعیان در دهه نخست این ماه با برپایی مجالس در مساجد و حسینیه‌ها به عزاداری می‌پردازند؛[۷] ازجمله دیگر وقایع ماه محرم عبارت است از: درگذشت ام سلمه از همسران پیامبر(ص)،دفن شهیدان کربلا توسط امام سجاد(ع) و جمعی از بنی اسد در سال ۶۱ق، آتش‌زدن کعبه در سال ۶۴ق توسط سپاه یزید، شهادت امام سجاد(ع) در سال ۹۴ق و تخریب حرم عسکریین(ع) در سال ۱۴۲۷ق.

برخی وقایع ماه محرم

پانویس

  1. ↑ مروج الذهب، ج۲، ص۱۸۸-۱۸۹.
  2. ↑ مجمع البیان، ج۵، ص۴۵.
  3. ↑ مروج الذهب، ج۲، ص۱۸۸.
  4. ↑ منتهی المطلب، ج۱۴، ص۱۸.
  5. ↑ مجمع البیان، ج۵، ص۴۶.
  6. ↑ الارشاد، ج۲، ص۱۱۲.
  7. ↑ «تجلی آیین سوگواری ماه محرم در فرهنگ مردم ایران»، ص۱۰.
  8. ↑ إمتاع الأسماع، ج۱، ص۴۴.
  9. ↑ وقایع الأیام، ص۲۲۰.
  10. ↑ تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۴۰۹؛ الارشاد، ج۲، ص۸۴.
  11. ↑ الفتوح، ج۵، ص۸۳.
  12. ↑ تاریخ الطبری، ج۵، ص۴۰۹.
  13. ↑ حوادث الایام، ص۲۱.
  14. ↑ الطبقات الکبری، ج۱، ص۴۶۶.
  15. ↑ الارشاد، ج۲، ص۱۱۲.
  16. ↑ وقایع الأیام، ص۳۰۶؛ أنساب الاشراف، ج۵، ص۳۳۸.

منابع

  • الارشاد: محمد بن محمد مفید (شیخ مفید)، تصحیح مؤسسة آل‌البیت، قم، کنگره جهانی شیخ مفید، ۱۴۱۳ق.
  • تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری): محمد بن جریر طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، ۱۹۶۷م.
  • «تجلی آیین سوگواری ماه محرم در فرهنگ مردم ایران (با تأکید بر مراسم پیشواز و سوگواره ها)»: رقیه حاجی محمدیاری، در فصلنامه فرهنگ مردم ایران، شماره ۲۶، پاییز 1390ش.
  • حوادث الایام: گاهشمار تاریخ شیعه: سید مهدی مرعشی نجفی، با ترجمه: علی عطائی اصفهانی (نسخه الکترونیکی منتشر شده توسط مؤسسه فرهنگی-اسلامی شبکة الامامین الحسنین(ع)).
  • الطبقات الکبری: محمد بن سعد بغدادی، تحقیق محمد بن صامل السلمی، طائف، مکتبة الصدیق، ۱۴۱۴ق.
  • الفتوح: محمد بن علی ابن‌اعثم، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالأضواء، ۱۴۱۱ق-۱۹۹۱م.
  • مجمع البیان فی تفسیر القرآن: فضل بن حسن طبرسی، با تصحیح فضل الله یزدی طباطبایی و هاشم رسولی، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، ۱۳۷۲ش.
  • مروج الذهب و معادن الجوهر: علی بن حسین مسعودی، به تحقیق: اسعد داغر، قم، دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق.
  • مقتل الحسین(ع): موفق بن احمد خوارزمی، تحقیق و تعلیق محمد السماوی، قم، انوار الهدی، چاپ دوم، 1381ش -1423ق.
  • منتهی المطلب فی تحقیق المذهب: حسن بن یوسف حلی (علامه حلی)، مشهد، مجمع البحوث الإسلامیة، چاپ اول، ۱۴۱۲ق.
  • وقایع الأیام: عباس قمی، قم، نور مطاف، بی‌تا.