زیارت امین الله

زیارت امین الله.

زیارت امین الله زیارتی است که امام سجاد(ع)، با آن امام علی(ع) را نزد قبر وی مخاطب قرار داد. این زیارت، دارای دعا و مناجات با خدا، با مضامین عرفانی است. بزرگان شیعه، درستی این زیارت را تأیید کرده و به خواندن آن، حتی برای دیگر امامان(ع) سفارش کرده‌اند. محتوای این زیارت سلام بر امام علی(ع)، گواهی دادن به نیکی‌های او، درخواست از خدا و مناجات با خدا است.

چگونگی

زیارت امین الله، زیارتی است که امام سجاد(ع) با آن امام علی(ع) را مخاطب قرار داده است. هنگامی که امام سجاد(ع)، به محل قبر امام علی(ع) در نجف رسید، نزد قبر ایستاد، گریه کرد، آنقدر که محاسنش از اشک تر شد، سپس خواندن زیارت را آغاز کرد.

این زیارت، از زیارت‌های مطلقه‌ای است که زمان خاصی نداشته و می‌توان در هر زمانی امام علی(ع) یا هر یک از امامان را با آن زیارت کرد. به باور ابن طاووس، امام سجاد(ع) زیارت امین الله را در روز غدیر انجام داده است. وی معتقد است این زیارت، در این روز مورد تاکید قرار گرفته؛ ولی خواندن آن، در دیگر روزها نیز صلاحیت دارد. شیخ طوسی آن را با عبارت «زیارة امیرالمؤمنین(ع) یوم الغدیر» نقل کرده اما محمدباقر مجلسی چیزی که آن را به روز غدیر اختصاص داده باشد نیافته است.

اعتبار

پاره‌ای از صاحب‌نظران از جمله محمدباقر مجلسی، این زیارت را یکی از صحیح‌ترین زیارت‌ها و شیخ عباس قمی، آن را در نهایت اعتبار دانسته است.

این زیارت، از چند طریق روایت شده، که برخی از آن‌ها عبارت است از:

• صاحب کامل الزیارات (شیخ مفید)، از علی بن صدقة الرقی، از امام رضا(ع)، از پدرش امام کاظم(ع)، از پدرش امام صادق(ع)، چگونگی زیارت امین الله توسط امام سجاد(ع) را نقل کرده است.
• صاحب فرحة الغری (سید عبدالکریم بن احمد حلی)، از کتاب مزار ابن ابی قرَة، او به سند خودش از جابر بن یزید الجعفی، از امام باقر(ع)، چگونگی زیارت امین الله توسط امام سجاد(ع) را نقل کرده است. همین طریق را صاحب مصباح المتهجد (شیخ طوسی) نیز آورده، با این تفاوت که آن را زیارت امام علی(ع) در روز غدیر دانسته است.

محتوا

این زیارت، در کامل الزیارات با سه سلام، و در مصباح المتهجد، المزار الکبیر، مزار الشهید و مصباح الکفعمی با دو سلام شروع شده و به چند گواهی کوتاه درباره امام علی(ع) پرداخته و پس از آن به درخواست از خدا می‌پردازد. درخواست‌ها در این زیارت، عرفانی است و برخی از آن‌ها عبارتند از: راضی به قضاء خدا شدن، مشتاق یاد خدا شدن، دوستدارِ دوستانِ خاصِ خدا شدن و در برابر بلاها صبور شدن. نزدیک به میانه زیارت، امام سجاد(ع)، گونه‌اش را روی قبر امام علی(ع) گذاشته و زیارت را ادامه داده است. پیش از گذاشتن گونه بر قبر، محتوای زیارت، درخواست است، پس از آن، تا فرازهای پایانی، محتوای آن، تبدیل به مناجات شده است. در فرازهای پایانی، خدا را به حق پنج‌تن(ع) قسم داده و از او می‌خواهد بین او و دوستانش جمع کند. آخرین درخواست‌ها عبارت است از: آمرزش خود و دوستانش، حفظ او از دشمنان، برتری دادن به کلمه حق و خوار کردن کلمه باطل.

منابع

این مقاله برگرفته از مقاله درنگ و درایتی در زیارت امین‌الله، فصلنامه فرهنگ زیارت، شماره پنجم، زمستان ۱۳۸۹، ص ۲۲ است.

• برگی از دفتر آفتاب، شرح حال شیخ السالکین آیت‌الله محمدتقی بهجبت، رضا باقی‌زاده، کمال اندیشه، ۱۳۸۸ش.
• بحار الأنوار، محمد باقر مجلسی، دار إحیاء التراث العربی‏، بیروت، ۱۴۰۳ق.
• در سایه آفتاب، محمدحسن رحیمیان، موسسه پاسدار اسلام، قم، ۱۳۷۱ش.
• کامل الزیارات المعصومین(ع)، مؤسسة الامام الهادی(ع)، ، قم، ۱۴۲۵ق.
• مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، آیینه دانش، قم، ۱۳۸۴ش.