پرش به محتوا

الگو:مقاله برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
بدون خلاصۀ ویرایش
Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''ابوطالب، عبدمناف بن عبدالمطلب'''، پدر [[امام علی(ع)]]، عمو و حامی [[حضرت محمد (ص)|پیامبر اسلام(ص)]] است. ابوطالب پس از پدرش عبدالمطلب به مقام [[سقایت]] حاجیان مکه رسید. وی سرپرستی پیامبر را از هشت سالگی بر عهده گرفت و تا پایان عمر از وی حمایت کرد.  
<noinclude>هفته: {{#time: W}}<br>
</noinclude>
{{#switch: {{#time: W}}
|۱ =
 
 
 
 
 
|۲ =
 
 
 
 
 
|۳ =
 
 
 
 
 
|۴ =
 
 
 
 
 
|۵ =
 
 
 
 
 
|۶ =
 
 
 
 
 
|۷ =
 
 
 
 
 
|۸ =
 
 
 
 
 
|۹ =
 
 
 
 
 
|۱۰ =
 
 
 
 
 
|۱۱ =
 
 
 
 
 
|۱۲ =
 
 
 
 
 
|۱۳ =
 
 
 
 
 
|۱۴ =
 
 
 
 
 
|۱۵ =
 
 
 
 
 
|۱۶ =
 
 
 
 
 
|۱۷ =
 
 
 
 
 
|۱۸ =
 
 
 
 
 
|۱۹ =
 
 
 
 
 
|۲۰ =
 
 
 
 
 
|۲۱ =
 
 
 
 
 
|۲۲ =
 
 
 
 
 
|۲۳ =
 
 
 
 
 
|۲۴ =
 
 
 
 
 
|۲۵ =
 
 
 
 
 
|۲۶ =
 
 
 
 
 
|۲۷ =
 
 
 
 
 
|۲۸ =
 
 
 
 
 
|۲۹ =
 
 
 
 
 
|۳۰ =
 
 
 
 
 
|۳۱ =
 
 
 
 
 
|۳۲ =
 
 
 
 
 
|۳۳ =
 
 
 
 
 
|۳۴ =
 
 
 
 
 
|۳۵ =
 
 
 
 
 
|۳۶ =
 
 
 
 
 
|۳۷ =
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
|۳۸ =
 
 
 
 
 
|۳۹ =
 
 
 
 
 
|۴۰ =
[[تلبیه|تَلبِیَه]] از [[واجبات احرام]] در [[حج]] و [[عمره]] است که با گفتن عباراتی خاص شامل «لَبَّیک» انجام می‌شود. برای تحقق [[احرام]] در حج، [[عمره تمتع]]، [[حج افراد|حج اِفراد]] و [[عمره مفرده]]، یک‌بار تلبیه [[واجب]] و شرط صحت احرام است که باید به هنگام نیت احرام، به زبان عربی صحیح ادا شود.


به دلیل بزرگ‌منشی، درایت و نفوذ کلامش در میان قبایل، هنگام اختلافات، ابوطالب را داور قرار می‌دادند. او را بانی سنت سوگند در شهادت‌دادن برای اولیای دم دانسته‌اند که در [[اسلام]] نیز ادامه یافت. ابوطالب از شاعران برجسته زمان خود بود و از جمله اشعار او، شعری است در حمایت از پیامبر اسلام(ص) با نام قصیده لامیه، که آن را در ماجرای [[شعب ابی‌طالب]] سرود.
با گفتن تلبیه حج‌گزار باید از [[محرمات احرام]] اجتناب کند. عبارت تلبیه به این شکل است: «لَبَّیکَ الّلهُمَّ لَبَّیکَ، لَبَّیکَ لا شَریکَ لَکَ لَبَّیکَ، انَّ الحَمدَ وَالنِّعمَةَ لَکَ وَالمُلکَ، لا شَریکَ لَکَ لَبَّیکَ.»


پس از دعوت علنی [[پیامبر(ص)]] به اسلام، ابوطالب همواره از پیامبر در مقابل فشار [[قریش]] که خواستار مقابله با پیامبر و یا تسلیم کردن او بودند، ایستادگی کرد. وی در دوران سه ساله محاصره اقتصادی مسلمانان اموال خود را انفاق کرد.  
در خصوص حکمت تلبیه گفته‌اند تلبیه پاسخ بندگان به ندای خداوند در رهایی احرام‌گزاران از آتش یا پاسخ بندگان به ندای [[حضرت ابراهیم(ع)]] است که به فرمان خداوند، مردم را به حج فراخواند و تجدید عهد بندگی با خدا است.
|۴۱ =
'''حدیث شبلی'''، متن گفتاری است منسوب به [[امام سجاد(ع)]] که امام در آن برخی [[اسرار حج|اسرار عرفانی حج]] را شرح می‌دهد. شبلی صوفی قرن سوم و چهارم هجری بود که پس از کناره‌گیری از دربار [[بنی‌عباس|عباسی]] به زهد و عرفان روی آورد و شاگرد جنید بغدادی شد. این روایت نخستین‌بار در قرن دوازدهم در کتاب التحفة السنية نقل شده و شهرت زیادی دارد.
حدیث شبلی به اعمال حج و مفاهیم اخلاقی و عرفانی آن می‌پردازد که به صورت کلی شامل اسرار [[میقات]] و مناسک آن، اسرار ورود به حرم و اعمال مکه، [[اسرار وقوف در مشعر|اسرار وقوف]] در مشاعر مقدس است.
 
 
 
 
|۴۲ =
 
'''حرم حضرت زینب(س)''' زیارتگاهی است در شهر [[دمشق]] در کشور سوریه و مشهور است که قبر حضرت زینب کبری(س)، فرزند [[امام علی(ع)]] و [[حضرت فاطمه زهرا(س)|فاطمه زهرا(س)]] و خواهر [[امام حسن (ع)]] و [[امام حسین (ع)| امام حسین(ع)]] در آن قرار دارد. این زیارتگاه قدمت زیادی دارد و دست کم از قرن ششم قمری وجود داشته است و در منابع تاریخی محل دفن زینب صغری (ام کلثوم) دانسته شده است. اما در سده‌های اخیر به عنوان محل دفن زینب کبری شهرت یافته است.


[[شیعه|شیعیان]] و برخی از عالمان [[اهل‌سنت]] برپایه روایت‌های [[اهل بیت(ع)]] و برخی شواهد، او را مؤمن می‌دانند و در این زمینه کتاب‌هایی نگاشته شده است. همچنین اشعار ابوطالب،‌ توسط ابوهِفّان مهزمی (قرن سوم قمری) تحت عنوان دیوان ابوطالب گردآوری شده است.
این زیارتگاه بسیار مورد توجه بوده و در طول تاریخ بارها بازسازی شده است. ایرانیان نیز در بازسازی و اهدای هدایایی به این زیارتگاه نقش داشته اند.
 
 
[[ابوطالب|بیشتر]]
 
 
|۴۳ =
 
'''کتاب المزار''' یا مناسک المزار یا مزار صغیر، کتابی است به زبان عربی، تألیف شیخ مفید، که به گردآوری روایات درباره ارزش و چگونگی زیارت معصومان(ع)، زیارت مؤمنان و قبرهای آنان پرداخته است.
بخش اول کتاب، شامل روایاتی درباره ارزش و آداب زیارت امام علی(ع)، برخی از مکان‌های مقدس در کنار حرم او مانند [[مسجد کوفه]] و [[مسجد سهله]]، ارزش، آداب و وجوب زیارت امام حسین(ع)، زیارت او در روزهای خاص، ارزش و محدوده حائر، ارزش و ویژگی‌های تربت او، چگونگی زیارت [[حضرت علی اکبر(ع)]]، [[حضرت عباس(ع)]] و شهدا است.
بخش دوم کتاب، دارای روایات درباره ثواب و آداب زیارت هر یک از معصومان، زیارت‌های جامعه، آداب و ثواب زیارت نیابتی، ارزش زیارت شیعیان و قبر آنن و ارزش زیارت پدر و مادر است.
 
 
 
|۴۴ =
 
 
 
 
 
|۴۵ =
 
 
 
 
 
|۴۶ =
 
 
 
 
 
|۴۷ =
 
 
 
 
 
|۴۸ =
 
 
 
 
 
|۴۹ =
 
 
 
 
 
|۵۰ =
 
 
 
 
 
|۵۱ =
 
 
 
 
 
|۵۲ =
 
 
 
 
 
|۵۳ =
 
 
 
 
 
}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۸

هفته: ۴۱

حدیث شبلی، متن گفتاری است منسوب به امام سجاد(ع) که امام در آن برخی اسرار عرفانی حج را شرح می‌دهد. شبلی صوفی قرن سوم و چهارم هجری بود که پس از کناره‌گیری از دربار عباسی به زهد و عرفان روی آورد و شاگرد جنید بغدادی شد. این روایت نخستین‌بار در قرن دوازدهم در کتاب التحفة السنية نقل شده و شهرت زیادی دارد. حدیث شبلی به اعمال حج و مفاهیم اخلاقی و عرفانی آن می‌پردازد که به صورت کلی شامل اسرار میقات و مناسک آن، اسرار ورود به حرم و اعمال مکه، اسرار وقوف در مشاعر مقدس است.