پرش به محتوا

الگو:مقاله برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Salar (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Kamran (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[امام حسن مجتبی(ع)]] فرزند [[علی بن ابی‌طالب(ع)]]، دومین امام [[شیعه|شیعیان]] و پنجمین [[خلیفه]] مسلمانان است. او را شبیه‌ترین فرد به [[حضرت محمد (ص)|رسول خدا(ص)]] و فردی عابد و زاهد دانسته‌اند و گزارش کرده‌اند که چند بار در زندگی تمام یا نیمی از اموالش را صدقه داد. امام حسن پس از شهادت امام علی(ع)، با بیعت مردم به خلافت رسید و در سال ۴۱ قمری به دلیل دودستگی در سپاهیانش مجبور به پذیرش صلح با [[معاویه بن ابی سفیان|معاویه بن ابی‌سفیان]] شد؛ معاویه ادعای خلافت داشت و سپاه بزرگی از شام را برای جنگ با امام حسن به سوی عراق فرستاده بود.
<noinclude>هفته: {{#time: W}}<br>
</noinclude>
{{#switch: {{#time: W}}
|۱ =
 
 
 
 
 
|۲ =
 
 
 
 
 
|۳ =
 
 
 
 
 
|۴ =
 
 
 
 
 
|۵ =
 
 
 
 
 
|۶ =
 
 
 
 
 
|۷ =
 
 
 
 
 
|۸ =
 
 
 
 
 
|۹ =
 
 
 
 
 
|۱۰ =
 
 
 
 
 
|۱۱ =
 
 
 
 
 
|۱۲ =
 
 
 
 
 
|۱۳ =
 
 
 
 
 
|۱۴ =
 
 
 
 
 
|۱۵ =
 
 
 
 
 
|۱۶ =
 
 
 
 
 
|۱۷ =
 
 
 
 
 
|۱۸ =
 
 
 
 
 
|۱۹ =
 
 
 
 
 
|۲۰ =
 
 
 
 
 
|۲۱ =
 
 
 
 
 
|۲۲ =
 
 
 
 
 
|۲۳ =
 
 
 
 
 
|۲۴ =
 
 
 
 
 
|۲۵ =
 
 
 
 
 
|۲۶ =
 
 
 
 
 
|۲۷ =
 
 
 
 
 
|۲۸ =
 
 
 
 
 
|۲۹ =
 
 
 
 
 
|۳۰ =
 
 
 
 
 
|۳۱ =
 
 
 
 
 
|۳۲ =
 
 
 
 
 
|۳۳ =
 
 
 
 
 
|۳۴ =
 
 
 
 
 
|۳۵ =
 
 
 
 
 
|۳۶ =
 
 
 
 
 
|۳۷ =
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
  مقاله پیشنهادی
|۳۸ =
 
 
 
 
 
|۳۹ =
 
 
 
 
 
|۴۰ =
[[تلبیه|تَلبِیَه]] از [[واجبات احرام]] در [[حج]] و [[عمره]] است که با گفتن عباراتی خاص شامل «لَبَّیک» انجام می‌شود. برای تحقق [[احرام]] در حج، [[عمره تمتع]]، [[حج افراد|حج اِفراد]] و [[عمره مفرده]]، یک‌بار تلبیه [[واجب]] و شرط صحت احرام است که باید به هنگام نیت احرام، به زبان عربی صحیح ادا شود.


امام حسن(ع) بارها با پای پیاده به [[حج]] رفت. پیکرش را بعد از شهادت، در [[بقیع|قبرستان بقیع]] در کنار مادربزرگش [[فاطمه بنت اسد]] دفن کردند. مکانی که بعدها [[امام زین العابدین|امام زین العابدین(ع)]] و [[امام باقر|امام باقر(ع)]] نیز در همانجا دفن شدند. گنبدی بر آن ساخته‌ شده و به قبور ائمه بقیع شهرت یافت که در سال 1344 قمری به دست [[وهابیت|وهابیان]] تخریب شد.
با گفتن تلبیه حج‌گزار باید از [[محرمات احرام]] اجتناب کند. عبارت تلبیه به این شکل است: «لَبَّیکَ الّلهُمَّ لَبَّیکَ، لَبَّیکَ لا شَریکَ لَکَ لَبَّیکَ، انَّ الحَمدَ وَالنِّعمَةَ لَکَ وَالمُلکَ، لا شَریکَ لَکَ لَبَّیکَ.»
 
در خصوص حکمت تلبیه گفته‌اند تلبیه پاسخ بندگان به ندای خداوند در رهایی احرام‌گزاران از آتش یا پاسخ بندگان به ندای [[حضرت ابراهیم(ع)]] است که به فرمان خداوند، مردم را به حج فراخواند و تجدید عهد بندگی با خدا است.
|۴۱ =
'''حدیث شبلی'''، متن گفتاری است منسوب به [[امام سجاد(ع)]] که امام در آن برخی [[اسرار حج|اسرار عرفانی حج]] را شرح می‌دهد. شبلی صوفی قرن سوم و چهارم هجری بود که پس از کناره‌گیری از دربار [[بنی‌عباس|عباسی]] به زهد و عرفان روی آورد و شاگرد جنید بغدادی شد. این روایت نخستین‌بار در قرن دوازدهم در کتاب التحفة السنية نقل شده و شهرت زیادی دارد.
حدیث شبلی به اعمال حج و مفاهیم اخلاقی و عرفانی آن می‌پردازد که به صورت کلی شامل اسرار [[میقات]] و مناسک آن، اسرار ورود به حرم و اعمال مکه، [[اسرار وقوف در مشعر|اسرار وقوف]] در مشاعر مقدس است.
 
 
 
 
|۴۲ =
 
'''حرم حضرت زینب(س)''' زیارتگاهی است در شهر [[دمشق]] در کشور سوریه و مشهور است که قبر حضرت زینب کبری(س)، فرزند [[امام علی(ع)]] و [[حضرت فاطمه زهرا(س)|فاطمه زهرا(س)]] و خواهر [[امام حسن (ع)]] و [[امام حسین (ع)| امام حسین(ع)]] در آن قرار دارد. این زیارتگاه قدمت زیادی دارد و دست کم از قرن ششم قمری وجود داشته است و در منابع تاریخی محل دفن زینب صغری (ام کلثوم) دانسته شده است. اما در سده‌های اخیر به عنوان محل دفن زینب کبری شهرت یافته است.
 
این زیارتگاه بسیار مورد توجه بوده و در طول تاریخ بارها بازسازی شده است. ایرانیان نیز در بازسازی و اهدای هدایایی به این زیارتگاه نقش داشته اند.
 
 
 
|۴۳ =
 
'''کتاب المزار''' یا مناسک المزار یا مزار صغیر، کتابی است به زبان عربی، تألیف شیخ مفید، که به گردآوری روایات درباره ارزش و چگونگی زیارت معصومان(ع)، زیارت مؤمنان و قبرهای آنان پرداخته است.
بخش اول کتاب، شامل روایاتی درباره ارزش و آداب زیارت امام علی(ع)، برخی از مکان‌های مقدس در کنار حرم او مانند [[مسجد کوفه]] و [[مسجد سهله]]، ارزش، آداب و وجوب زیارت امام حسین(ع)، زیارت او در روزهای خاص، ارزش و محدوده حائر، ارزش و ویژگی‌های تربت او، چگونگی زیارت [[حضرت علی اکبر(ع)]]، [[حضرت عباس(ع)]] و شهدا است.
بخش دوم کتاب، دارای روایات درباره ثواب و آداب زیارت هر یک از معصومان، زیارت‌های جامعه، آداب و ثواب زیارت نیابتی، ارزش زیارت شیعیان و قبر آنن و ارزش زیارت پدر و مادر است.
 
 
 
|۴۴ =
 
 
 
 
 
|۴۵ =
 
 
 
 
 
|۴۶ =
 
 
 
 
 
|۴۷ =
 
 
 
 
 
|۴۸ =
 
 
 
 
 
|۴۹ =
 
 
 
 
 
|۵۰ =
 
 
 
 
 
|۵۱ =
 
 
 
 
 
|۵۲ =
 
 
 
 
 
|۵۳ =
 
 
 
 
 
}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۸

هفته: ۴۱

حدیث شبلی، متن گفتاری است منسوب به امام سجاد(ع) که امام در آن برخی اسرار عرفانی حج را شرح می‌دهد. شبلی صوفی قرن سوم و چهارم هجری بود که پس از کناره‌گیری از دربار عباسی به زهد و عرفان روی آورد و شاگرد جنید بغدادی شد. این روایت نخستین‌بار در قرن دوازدهم در کتاب التحفة السنية نقل شده و شهرت زیادی دارد. حدیث شبلی به اعمال حج و مفاهیم اخلاقی و عرفانی آن می‌پردازد که به صورت کلی شامل اسرار میقات و مناسک آن، اسرار ورود به حرم و اعمال مکه، اسرار وقوف در مشاعر مقدس است.