حدیث غدیر: تفاوت میان نسخهها
ویراستاری جزئی |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵۶: | خط ۵۶: | ||
===پاسخ به نقد=== | ===پاسخ به نقد=== | ||
در مقابل، موافقان برآنند که علی در آن زمان از یمن به مکه بازگشت و در مراسم حج آن سال شرکت داشت<ref>المغازی، ج3، ص1079-1080؛ السیرة الحلبیه، ج3، ص289.</ref>؛ همان طور که در منابع اهل سنت هم بیان شده است. | در مقابل، موافقان برآنند که علی در آن زمان از یمن به مکه بازگشت و در مراسم حج آن سال شرکت داشت<ref>المغازی، ج3، ص1079-1080؛ السیرة الحلبیه، ج3، ص289.</ref>؛ همان طور که در منابع اهل سنت هم بیان شده است. | ||
== نقد به محتوای خطبه == | |||
برخی به دلایلی همچون طولانی بودن خطابه برخلاف معمول خطابههای برجا مانده از [[پیامبر اکرم|پیامبراکرم(ص)]]، نام بردن از امامان دوازده گانه، اشاره نکردن به معیدان (تکرار کنندگان خطبه برای جمعیت)، فهرست کردن [[فضایل امام علی]](ع) و تکرار مطالب، در اصالت و درستی این روایت از خطبه پیامبر تردید کردهاند. <ref>مجموعه مقالات کنگره بین المللی غدیر و انسجام اسلامی(( جایگاه غدیر در سقیفه))</ref> | |||
=== پاسخ به نقد === | |||
در جواب میتوان گفت که در خطبه شواهدی برای بسیاری از فرازهای این خطبه در روایات اهل سنت یافت میشود که هرکدام بیان کننده قسمتی از واقعه غدیر است، مانند نقلهای حذیفه بن یمان<ref>المعجم الکبیر، ج3، ص180.</ref> و ابی الطفیل <ref>ترتیب الأمالی الخمیسیة للشجری، ج1، ص190.</ref> از این خطبه و حدیث پیشوایان دوازده گانه اهل سنت که به روایت جابر بن سمره در حجه الوداع در منابع معتبر نزد اهل سنت وجود دارد و جانشینان پیامبر را که شکست ناپذیری و عزت [[اسلام]] در سایه آنان است دوازده نفر از [[قریش]] معرفی میکند.<ref>المعجم الکبیر، ج2، ص196؛ صحیح البخاری ،ج8،ص127.</ref> از سوی دیگر در روایات اهل تسنن خطبه غدیر از چند سطر تا چند صفحه نقل شده است، که عبارات آنها به برخی فصول خطبه مفصل [[منابع شیعی]] نزدیک است و این احتمال که خطبه در اصل بلند بوده و در منابع اهل سنت تنها بخشهایی از آن منعکس شده وجود دارد. | |||
==دلالت حدیث غدیر== | ==دلالت حدیث غدیر== | ||
حدیث غدیر، از همان ابتدا، زمینهساز مباحث گسترده عقیدتی شد. | حدیث غدیر، از همان ابتدا، زمینهساز مباحث گسترده عقیدتی شد. | ||
| خط ۷۱: | خط ۷۸: | ||
====پاسخ به ادعای اهل سنت==== | ====پاسخ به ادعای اهل سنت==== | ||
در مقابل، [[علمای شیعه]] معقتدند علاوه بر آنکه خود [[علمای اهل سنت]] تصریح کردهاند که مولا در معنای اولی و صاحباختیار استعمال شده است<ref>شرح المقاصد، ج5، ص273.</ref> و ادیبان و واژهشناسانی چون غیاث برغوث التغلبی اخطل (90ق.)،<ref>الشافی فی الامامه، ج2، ص270.</ref> ابوالشعثاء بن رؤبة السعدی عجاج (90ق.)<ref>الشافی فی الامامه، ج2، ص270.</ref>، ابوزکریا یحیی بن زیاد فراء (207ق.)<ref>التفسیر الکبیر، ج29، ص227؛ الشافی فی الامامه، ج2، ص270.</ref>، ابوعبیده معمر بن مثنی (209ق.)<ref>التفسیر الکبیر، ج29، ص227؛ الشافی فی الامامه، ج2، ص269.</ref>، اخفش (215ق.) و زجاج (311ق.)<ref>التفسیر الکبیر، ج29، ص227.</ref> بر این استعمال تصریح کردهاند، اگر عدم استعمال یک واژه به جای دیگری، نشانه عدم ترادف آن دو باشد، از آنجا که مولا به جای ناصر نیز نمیتواند استعمال شود، پس مولا به معنای ناصر هم نیست. در حالی که ادعای این افراد این است که مولا در این حدیث، به معنای ناصر است. به علاوه استفاده دو واژه مترادف به جای هم، در جایی درست است که مانعی وجود نداشته باشد و در اینجا چون اولی فقط با حرف اضافه «من» به کار میرود، نمیتوان مولا و اولی را به جای هم به کار برد.<ref>الغدیر، ج1، ص624.</ref> | در مقابل، [[علمای شیعه]] معقتدند علاوه بر آنکه خود [[علمای اهل سنت]] تصریح کردهاند که مولا در معنای اولی و صاحباختیار استعمال شده است<ref>شرح المقاصد، ج5، ص273.</ref> و ادیبان و واژهشناسانی چون غیاث برغوث التغلبی اخطل (90ق.)،<ref>الشافی فی الامامه، ج2، ص270.</ref> ابوالشعثاء بن رؤبة السعدی عجاج (90ق.)<ref>الشافی فی الامامه، ج2، ص270.</ref>، ابوزکریا یحیی بن زیاد فراء (207ق.)<ref>التفسیر الکبیر، ج29، ص227؛ الشافی فی الامامه، ج2، ص270.</ref>، ابوعبیده معمر بن مثنی (209ق.)<ref>التفسیر الکبیر، ج29، ص227؛ الشافی فی الامامه، ج2، ص269.</ref>، اخفش (215ق.) و زجاج (311ق.)<ref>التفسیر الکبیر، ج29، ص227.</ref> بر این استعمال تصریح کردهاند، اگر عدم استعمال یک واژه به جای دیگری، نشانه عدم ترادف آن دو باشد، از آنجا که مولا به جای ناصر نیز نمیتواند استعمال شود، پس مولا به معنای ناصر هم نیست. در حالی که ادعای این افراد این است که مولا در این حدیث، به معنای ناصر است. به علاوه استفاده دو واژه مترادف به جای هم، در جایی درست است که مانعی وجود نداشته باشد و در اینجا چون اولی فقط با حرف اضافه «من» به کار میرود، نمیتوان مولا و اولی را به جای هم به کار برد.<ref>الغدیر، ج1، ص624.</ref> | ||
==قرائن | ==قرائن لفظ مولا در معنای سرپرست== | ||
به [[اعتقاد شیعیان]]، با وجود تنوع کاربردی این واژه، به واسطه قرائن داخلی و خارجی این حدیث، واژه مولا منحصر در معنای اولی است.<ref>الشافی فی الامامه، ج2، ص279-281؛ الغدیر، ج1، ص646-650.</ref> | به [[اعتقاد شیعیان]]، با وجود تنوع کاربردی این واژه، به واسطه قرائن داخلی و خارجی این حدیث، واژه مولا منحصر در معنای اولی است.<ref>الشافی فی الامامه، ج2، ص279-281؛ الغدیر، ج1، ص646-650.</ref> | ||
=== تقارن دو جمله=== | === تقارن دو جمله=== | ||