منهج الرشاد لمن اراد السداد (کتاب): تفاوت میان نسخهها
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
== نویسنده == | == نویسنده == | ||
{{اصلی|شیخ جعفر کاشف الغطاء}} | {{اصلی|شیخ جعفر کاشف الغطاء}} | ||
شیخ جعفر بن خضر نجفی، فقیه برجسته شیعه در نیمه نخست سده سیزدهم قمری بود. او نویسنده کتاب کشف الغطاء عن خفیات مبهمات شریعة الغراء در فقه است. او در سال 1156 متولد شد و در سال 1228 در نجف درگذشت.<ref>اعیان الشیعه، ج۴، ص99، 104</ref> | شیخ جعفر بن خضر نجفی، ملقب به کاشف الغطاء، فقیه برجسته شیعه در نیمه نخست سده سیزدهم قمری بود. او نویسنده کتاب کشف الغطاء عن خفیات مبهمات شریعة الغراء در فقه است. او در سال 1156 در [[نجف]] متولد شد و در سال 1228 در نجف درگذشت.<ref>اعیان الشیعه، ج۴، ص99، 104</ref> | ||
شیخ جعفر کاشف الغطاء دو بار به سفر حج رفت. بار نخست در سال 1186 قمری و بار دوم در سال 1199 قمری. او همچنین سفرهای متعددی به شهرهای ایران کرد.<ref>منهج الرشاد لمن اراد السداد، مقدمه، ص24-25 | شیخ جعفر کاشف الغطاء دو بار به [[حج|سفر حج]] رفت. بار نخست در سال 1186 قمری و بار دوم در سال 1199 قمری. او همچنین سفرهای متعددی به شهرهای ایران کرد.<ref>منهج الرشاد لمن اراد السداد، مقدمه، ص24-25 | ||
</ref> | </ref> کاشف الغطاء در وقایع سیاسی و اجتماعی دوره خود تاثیرگذار بود و در امور سیاسی بین دولت عثمانی و ایران نقش داشت.<ref>موسوعه طبقات الفقهاء، ج۱۳، ص161</ref> گفته شده که شیخ جعفر در مقاومت مردم نجف در برابر حمله وهابیان نیز نقش رهبری مردم را ایفا کرد.<ref>العبقات العنبیه، ص114-115؛ منهج الرشاد لمن اراد السداد، مقدمه، ص41</ref> | ||
== ماجرای | == ماجرای تألیف کتاب == | ||
چنان که نویسنده رساله در مقدمه بیان کرده، '''منهج الرشاد لمن اراد السداد'''، پاسخ شیخ جعفر کاشف الغطاء به نامهای است که عبدالعزیز بن سعود (درگذشت 1218ق.) به او نوشته بود<ref>طبقات اعلام الشیعه، ج1، ص252</ref> و در آن مذهب وهابی را دعوت کرده و برخی از اعمال مسلمانان مانند دعا و استغاثه و توسل و شفاعت به غیر خدا را کفر دانسته است. رساله پیش از سال 1210 نوشته شده و نسخهای از این رساله در این سال کتابت شده است.<ref>عبقات العنبریه، ص511</ref> | چنان که نویسنده رساله در مقدمه بیان کرده، '''منهج الرشاد لمن اراد السداد'''، پاسخ شیخ جعفر کاشف الغطاء به نامهای است که عبدالعزیز بن سعود (درگذشت 1218ق.) به او نوشته بود<ref>طبقات اعلام الشیعه، ج1، ص252</ref> و در آن مذهب وهابی را دعوت کرده و برخی از اعمال مسلمانان مانند دعا و استغاثه و توسل و شفاعت به غیر خدا را کفر دانسته است. رساله پیش از سال 1210 نوشته شده و نسخهای از این رساله در این سال کتابت شده است.<ref>عبقات العنبریه، ص511</ref> | ||
=== اهمیت و روش کتاب === | === اهمیت و روش کتاب === | ||
افزون بر اینکه نویسنده این کتاب یکی از | افزون بر اینکه نویسنده این کتاب یکی از مهمترین علمای شیعه به حساب میآید، این کتاب از نخستین رسالههای نوشته شده در نقد و رد آرای وهابیان است. آقا بزرگ تهرانی این رساله را نخستین رساله در رد وهابیت میداند<ref>طبقات اعلام الشیعه، ج1، ص252</ref> اما برخی اشاره کردهاند که قبل از آن، سلیمان بن عبدالوهاب رسالهای در نقد برادرش محمد بن عبدالوهاب نوشته بود.<ref>اعیان الشیعه، ج۴، ص104</ref> | ||
شیخ جعفر در این کتاب بر اساس اصول عقاید اهل سنت بحث کرده است.<ref>عبقات العنبریه، ص509</ref> او در ابتدای رساله خودش را فردی از اهل بغداد معرفی کرد. برخی برآنند که او قصد داشته خود را سنی معرفی کند تا به طریقه اهل سنت پاسخ وهابیان را بدهد.<ref>عبقات العنبریه، ص116</ref> | |||
== محتوای کتاب == | == محتوای کتاب == | ||