کاربر:Salar/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
خط ۲: خط ۲:


==جایگاه و مفهوم‌شناسی==
==جایگاه و مفهوم‌شناسی==
صيد در لغت و سخن فقیهان به معناى شكار حيوان وحشى و نيز خود حيوان وحشى آمده است. شكار نیز شامل گرفتن حیوان، به دام افكندن و یا كشتن آن است.<ref>لسان العرب، واژه «صيد»؛ فرهنگ بزرگ سخن، واژه «شكار».</ref>
شكار حيوان وحشى که در خشکی زندگی می‌کند، یکی از محرمات احرام است؛<ref>مناسک حج، ص۱۸۳.</ref> شكار نیز شامل گرفتن حیوان، به دام افكندن و یا كشتن آن است.<ref>لسان العرب، واژه «صيد»؛ فرهنگ بزرگ سخن، واژه «شكار».</ref>
مراد از حرمت صيد در حال احرام، صيد حیوان در خشکی است. بنابراين شكار حيوان دريايى ـ كه در دريا زندگی می‌کند ـ براى محرم جايز است.<ref>هاشمی شاهرودی، فرهنگ فقه فارسی، ج5، ص۱۱۷.</ref>
مراد از حرمت صيد در حال احرام، صيد حیوان در خشکی است. بنابراين شكار حيوان دريايى ـ كه در دريا زندگی می‌کند ـ براى محرم جايز است.<ref>هاشمی شاهرودی، فرهنگ فقه فارسی، ج5، ص۱۱۷.</ref>
از احكام صید در باب‌های فقهی مانند حج، تجارت و صيد و ذباحه سخن گفته‌‏اند.<ref>هاشمی شاهرودی، فرهنگ فقه فارسی، ج5، ص۱۱۷.</ref>


==فیلم‌های آموزشی==
==فیلم‌های آموزشی==

نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۲۹

شكار حيوان وحشى،

جایگاه و مفهوم‌شناسی

شكار حيوان وحشى که در خشکی زندگی می‌کند، یکی از محرمات احرام است؛[۱] شكار نیز شامل گرفتن حیوان، به دام افكندن و یا كشتن آن است.[۲] مراد از حرمت صيد در حال احرام، صيد حیوان در خشکی است. بنابراين شكار حيوان دريايى ـ كه در دريا زندگی می‌کند ـ براى محرم جايز است.[۳]

فیلم‌های آموزشی

پانوشت

  1. مناسک حج، ص۱۸۳.
  2. لسان العرب، واژه «صيد»؛ فرهنگ بزرگ سخن، واژه «شكار».
  3. هاشمی شاهرودی، فرهنگ فقه فارسی، ج5، ص۱۱۷.

منابع

  • تحریر الاحکام الشرعیه:، العلامة الحلی (درگذشت ۷۲۶ق)، به کوشش بهادری، قم، مؤسسة الامام الصادق۷، ۱۴۲۰ق.
  • تفسیر قرطبی (الجامع لاحکام القرآن)، القرطبی (درگذشت ۶۷۱ق)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق.
  • درسنامه فقه و مناسک، رضا هوشیاری، بی‌جا، بی‌نا، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.
  • فرهنگ فقه فارسی، سید محمود هاشمی شاهرودی، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۸۵ش.
  • الفقه الاسلامی و ادلته، وهبة الزحیلی، دمشق، دار الفکر، ۱۴۱۸ق.
  • کشاف القناع، منصور البهوتی (درگذشت ۱۰۵۱ق)، به کوشش محمد حسن، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۸ق.
  • مجمع الفائدة و البرهان، المحقق الاردبیلی (درگذشت ۹۹۳ق)، به کوشش عراقی و دیگران، قم، انتشارات اسلامی، ۱۴۱۶ق.
  • المجموع شرح المهذب، النووی (درگذشت ۶۷۶ق)، دار الفکر.
  • المدونة الکبری، مالک بن انس (درگذشت ۱۷۹ق)، مصر، مطبعة السعاده.
  • معجم الفاظ الفقه الجعفری، احمد فتح‌الله، الدمام، ۱۴۱۵ق.
  • المقنعه، المفید (درگذشت ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق.
  • مناسک مصور حج، محمدحسین فلاح‌زاده، بی‌جا، مشعر، چاپ چهاردهم، ۱۳۸۷ش.
  • مناسک مصور عمره مفرده، محمدحسین فلاح‌زاده، بی‌جا، مشعر، چاپ بیست و دوم، ۱۳۸۲ش.

مقاله‌های مرتبط

احکام احرام
واجبات
شروع از میقاتنیتلباس احرامتلبیه
محرمات احرام
مشترک بین زن و مرد
شکار حیوانات خشکیکشتن جانوران بدنکندن درختانالتذاذ جنسیآمیزشاستمناءعقد ازدواجفسوقجدالزینتبوی خوشروغن مالیدن به بدننگاه کردن در آینهسرمه کشیدنازاله موناخن گرفتنخون برون آوردنکشیدن دندانحمل سلاح
ویژه مردان
پوشیدن لباس دوختهپوشاندن سراستظلال
ویژه زنان
پوشاندن صورتپوشاندن دست
دیگر احکام
مستحبات احرام
مکروهات احرام