گاهشمار سازمان حج و زیارت: تفاوت میان نسخهها
ظاهر
| خط ۱۱۷: | خط ۱۱۷: | ||
}} | }} | ||
{{پایان}} | {{پایان}} | ||
[[رده:مقالههای تکمیلشده]] | [[رده:مقالههای تکمیلشده]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۶
گاهشمار سازمان حج و زیارت درباره پیشینه تشکیل سازمان حج و زیارت، و ساختار و جایگاه آن است؛[۱] این گاهشمار روند تکوین اداری و تحولات ساختاری و مدیریت اعزام زائران ایرانی را از آغاز دهه ۱۳۲۰ شمسی[۲] تا اواخر دهه ۱۳۹۰ بازمینمایاند.[۳] جدولها با تفکیک دو دوره پهلوی و جمهوری اسلامی، گویای گذار تدریجی امور زیارتی از تصمیمات مقطعی هیئت دولت و کمیسیونهای فصلی به سوی نهادی متمرکز و مستقل تحت عنوان «سازمان حج و زیارت» هستند.[۴] همچنین فراز و فرودهای روابط دیپلماتیک با کشور میزبان، بحرانهای امنیتی و سیاسی، و گسترش دامنه فعالیتها به ساماندهی سفرهای عتبات عالیات نیز در این گاهشمار مستند شده است.
از سال ۱۳۲۰ تا سال ۱۳۵۷ شمسی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
| تاریخ | رخداد |
|---|---|
| 1320 | اعلام بلامانع بودن عزیمت به حج برای متقاضیان دارای تمکن مالی، بنا بر اطلاعیه هیئت دولت[۵] |
| 1321 | اعلام ناتوانی دولت عربستان در پاسخگویی به نیازهای حاجیان بهدلیل مشکلات داخلی[۶] |
| 1321 | ممنوع شدن سفر ایرانیان به حجاز از سوی دولت ایران در جهت حفظ جان و منافع اتباع خود[۷] |
| 1322/ 1362ق | عزیمت ششهزار ایرانی به حج از راه دریا و عراق، با وجود اعلام پیشین مبنی بر ممنوعیت سفر[۸] |
| 1327 | ازسرگیری روابط دیپلماتیک و انتصاب سرپرست برای حجاج ایرانی از سوی عبدالحسین هژیر، نخستوزیر وقت[۹] |
| 1327 | انتصاب محسن صدر (صدرالاشراف) بهعنوان سرپرست حاجیان ایرانی[۱۰] |
| 1328 | تشکیل کمیسیون حج به دستور نخستوزیر، با حضور نمایندگان وزارت امور خارجه، وزارت کشور و شهربانی[۱۱] |
| 1328 | تصویب انحصار سفر حج به مسیر هوایی از سوی کمیسیون حج[۱۲] |
| 1333 | تصویب آییننامه امور حج ناظر بر تأیید استطاعت مالی، وسایل سفر (هوایی، دریایی و زمینی)، مسافرت اطفال، گذرنامه و..[۱۳] |
| 1333 | افزوده شدن عنوان راهنمای حج به ترکیب کاروانهای زیارتی ایران[۱۴] |
| 1339 | انتقال مسئولیت کمیسیونهای حج از وزارت امور خارجه به وزارت کشور[۱۵] |
| 1343 | دائمی شدن کمیسیونهای حج (تا قبل از این، کمیسیون حج، هر ساله در تاریخ معینی منحل میشد)[۱۶] |
| 1349 | ایجاد دفتر غیررسمی و دائمی حج در وزارت کشور با هدف ساماندهی و رفع مشکلات متقاضیان[۱۷] |
| 1350 | اصلاح ساختار اداری وزارت کشور و تأسیس رسمی دبیرخانه امور حج در تشکیلات این وزارتخانه[۱۸] |
| 1350 | صدور دستور محمدرضا پهلوی مبنی بر تمرکز امور حج در سازمانی واحد[۱۹] |
| 1351 | واگذاری و الحاق کلیه امور حج و زیارت از وزارت کشور به سازمان اوقاف[۲۰] |
| 1351 | تشکیل شورای عالی حج به ریاست رئیس سازمان اوقاف و با حضور نمایندگان وزارتخانهها، جمعیت شیر و خورشید سرخ، یک روحانی و..[۲۱] |
| 1353 | تأسیس ستاد عمره در ساختار سازمان اوقاف[۲۲] |
| 1354 | اعزام نخستین کاروان زائران ایرانی به عتبات عالیات از سوی سازمان اوقاف[۲۳] |
سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی (۱۳۵۷ش)[ویرایش | ویرایش مبدأ]
| تاریخ | رخداد |
|---|---|
| 1358 | تشکیل سازمان حج و زیارت، و انتقال سرپرستی امور حج از سازمان اوقاف به وزارت ارشاد[۲۴] |
| 1359 | به علت بروز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، فقط سه استان موفق به اعزام زائر شدند[۲۵] |
| 1363 | ادغام سازمان حج و اوقاف با یکدیگر و تشکیل سازمان حج و اوقاف و امور خیریه[۲۶] |
| 1366 | حادثه حج خونین و در نتیجه وقفه سه ساله در اعزام به حج[۲۷] |
| 1370 | تشکیل سازمان مستقلی به نام حج و زیارت، و جداسازی امور حج و اوقاف از یکدیگر[۲۸] |
| 1381 | برگزاری کلاسهای حضوریِ آموزش حج برای حاجیان و کارگزاران[۲۹] |
| 1382 | ایجاد دفتر نمایندگی سازمان حج و زیارت در عراق جهت ارائه خدمات مناسبتر به زائران عتبات عالیات[۳۰] |
| 1384 | امضای یادداشت تفاهم بین سازمان حج و زیارت و وزارت جهانگردی عراق درباره اعزام زائران ایرانی به عتبات[۳۱] |
| 1384 | تعیین وظایف نمایندگی ولی فقیه در امور حج به دستور رهبری[۳۲] |
| 1394 | حادثه منا و کشته شدن بیش از دو هزار نفر از حاجیان کشورهای مختلف[۳۳] |
| 1395 | اعزام نشدن زائران ایرانی به حج در اعتراض به عدم امنیت حاجیان[۳۴] |
| 1396 | ازسرگیری اعزام زائران ایرانی به حج[۳۵] |
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۱۰.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۱۱.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۶۶.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۶۸.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۱۸.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۱۸.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۱۸.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۱۸.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۱۹.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۲۱.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۲۱-۲۲.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۲۲.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۲۳-۲۵.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۳۳.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۳۴.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۳۶.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۴۱.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۴۱.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۴۳.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۴۵.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۴۵-۴۶.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۵۲.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۵۲-۵۳.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۵۹.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۶۰.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۶۱.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۶۲.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۶۳.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۸۰.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۷۰.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۸۳.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۶۵.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۶۶.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۶۶-۶۷.
- ↑ حج و زیارت در گذر زمان، ص۶۶.
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
این مقاله برگرفته از حج در گذر زمان، علیاکبر زاور، نشر مهکامه، چاپ اول، ۱۳۹۹ش است.