پرش به محتوا

کاربر:Salar/صفحه تمرین۲

از ویکی حج
احکام احرام
واجبات
شروع از میقات • نیت • لباس احرام • تلبیه
محرمات احرام
مشترک بین زن و مرد
شکار حیوانات خشکی • کشتن جانوران بدن • کندن درختان • التذاذ جنسی • آمیزش • استمناء • عقد ازدواج • فسوق • جدال • زینت • بوی خوش • روغن مالیدن به بدن • نگاه کردن در آینه • سرمه کشیدن • ازاله مو • ناخن گرفتن • خون برون آوردن • کشیدن دندان • حمل سلاح
ویژه مردان
پوشیدن لباس دوخته • پوشاندن سر • استظلال
ویژه زنان
پوشاندن صورت • پوشاندن دست
دیگر احکام
مستحبات احرام • مکروهات احرام


حمل سلاح در حج از محرمات احرام است.

جایگاه

به نظر مشهور فقیهان امامیه پوشیدن سلاح در حال احرام، حرام است.[۱] در برخی آیات قرآن، حرم و شهر مکه منطقه امن الهی معرفی شده است[۲] و از این رو در روایات وارد شده از امامان شیعه(ع)، حمل سلاح به طور آشکار در حرم و شهر مکه از سوی حج‌گزار یا دیگران نهی شده است.[۳]

مفهوم‌شناسی

در اصطلاح فقه سلاح به ابزاری گفته می‌شود که برای نبرد با دشمن ساخته می‌شود، خواه برای حفظ بدن در برابر حملات دشمن، مانند کلاه خود، سپر و زره و یا برای تهاجم و ضربه زدن به دشمن به کار گرفته شود، مانند تفنگ، شمشیر و نیزه.[۴] و نیز خواه در خشکی از آن استفاده شود و یا در دریا و یا فضا.[۵]

سلاح از ریشه «سَلَحَ» و در لغت به معنای مطلق ابزار جنگ یا ابزار جنگ که آهنین باشد[۶] و یا ابزار جنگ و دفاع آمده است.[۷] برخی معنای اصلی این ماده را آماده کردن هر چیزی که حیوانی را از خطر حفظ کند دانسته‌اند که به تناسب موارد مختلف متفاوت است، مانند شمشیر و سپر و سائر ادوات جنگی که سلاح انسان است و شاخ که سلاح گاو و مانند آن است.[۸]

احکام

پانوشت

  1. ↑ تذکرة الفقهاء، ج۷، ص۳۰۳؛ مختلف الشیعه، ج۴، ص۸۰؛ الحدائق الناضره، ج۱۵، ص۴۴۹.
  2. ↑ سوره قصص آیه ۵۷؛ سوره بقره آیه ۱۲۶.
  3. ↑ الکافی، ج۴، ص۲۲۸؛ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۲۵۲؛ وسائل الشیعه، ج۱۳، ص۲۵۶.
  4. ↑ فرهنگ فقه، ج۴، ص۵۱۲.
  5. ↑ القاموس الفقهی، ص۱۷۹، «سلح».
  6. ↑ معجم مقاییس اللغه، ج۳، ص۹۴؛ النهایه، ج۲، ص۳۸۸؛ لسان العرب، ج۲، ص۴۸۶«سلح».
  7. ↑ مجمع البحرین، ج۲، ص۳۷۳؛ تاج العروس، ج۴، ص۹۲«سلح».
  8. ↑ التحقیق فی کلمات القرآن، ج5، ص170«سلح».

منابع