پرش به محتوا

اسرار اعمال حج

از ویکی حج
نسخهٔ تاریخ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۴۰ توسط Heidar (بحث | مشارکت‌ها)


اسرار احرام

احرام، افزون بر مرحله آغازین مناسک حج و عمره، در برخی منابع دارای معانی و اهدافی مانند آمادگی برای ورود به حرم مکی، تواضع در برابر خداوند، احترام به کعبه و دوری از مادیات و اشتغالات دنیوی دانسته شده است.[۱] در روایات اهل بیت(ع)، احرام زمینه‌ای برای تقویت خشوع، صبر و امید به ثواب اعمال معرفی شده است.[۲] همچنین لباس احرام به‌دلیل شباهت به کفن، یادآور مرگ و آخرت دانسته شده و برای اجزای آن نیز معانی نمادینی مانند حیا و ناتوانی انسان در برابر خداوند ذکر شده است.[۳] از این منظر، احرام مرحله‌ای از حج است که در آن حج‌گزار با محدود کردن برخی رفتارهای پیشین و فاصله گرفتن از مادیات، خود را برای ورود به حرم و انجام مناسک آماده می‌کند.[۴]

اسرار طواف

طواف در منابع تفسیری، حدیثی و عرفانی، افزون بر جایگاه عبادی آن، نمادی از توحید و حرکت انسان به سوی خدا دانسته شده است؛ چرخش پیرامون کعبه یادآور توجه به خداوند به‌عنوان مقصد یگانه مؤمنان و استمرار یاد او در زندگی است. طواف همچنین با فروتنی در برابر خدا، دل بریدن از اتکای به دیگران، توبه و پاکی از گناه و تقویت پیوند و همدلی میان حاجیان ارتباط داده شده است. حضور جمعی طواف‌کنندگان نیز نمادی از پیوند اجتماعی و در عین حال یادآور حرکت انسان از دنیا به آخرت دانسته شده است.[۵] در برخی منابع عرفانی، هفت دور طواف نیز به مراحل سلوک معنوی و گذر از صفات ناپسند و رسیدن به فضایل اخلاقی تفسیر شده است.[۶] آغاز طواف از حجرالاسود نیز نشانه ورود به حریم قدسی کعبه و تجدید پیمان با خداوند دانسته شده است.[۷]

اسرار نماز طواف

نماز طواف نمادی از بندگی و نیازمندی انسان به خداوند دانسته شده است[۸]؛ نماز طواف را وسیله معراج زائر تا عرش الهی دانسته‌اند.[۹] نمازگزار در این مقام، از دلبستگی به امور دنیوی فاصله می‌گیرد و همه امور را در اراده الهی می‌بیند. خواندن نماز در مقام ابراهیم نیز با بندگی، طاعت و پیروی از مسیر حضرت ابراهیم(ع) ارتباط داده شده است. همچنین نماز طواف به ارتباط با ولایت و نقش نبوت و امامت در هدایت انسان تفسیر شده و توجه به خدا در آن، زمینه یاد خدا، خشوع و آرامش دانسته شده است. در برخی منابع عرفانی، با افزایش کیفیت معنوی نماز، حالتی از احساس حضور و نزدیکی به خداوند برای حج‌گزار توصیف شده است.[۱۰]

اسرار محرمات احرام

احکام احرام
واجبات
شروع از میقات • نیت • لباس احرام • تلبیه
محرمات احرام
مشترک بین زن و مرد
شکار حیوانات خشکی • کشتن جانوران بدن • کندن درختان • التذاذ جنسی • آمیزش • استمناء • عقد ازدواج • فسوق • جدال • زینت • بوی خوش • روغن مالیدن به بدن • نگاه کردن در آینه • سرمه کشیدن • ازاله مو • ناخن گرفتن • خون برون آوردن • کشیدن دندان • حمل سلاح
ویژه مردان
پوشیدن لباس دوخته • پوشاندن سر • استظلال
ویژه زنان
پوشاندن صورت • پوشاندن دست
دیگر احکام
مستحبات احرام • مکروهات احرام

پرهیز از محرمات احرام در منابع اسلامی، افزون بر جنبه تکلیفی، با مفاهیم معنوی مانند تقوا، تسلیم در برابر خدا و دوری از تعلقات مادی و خودپسندی مرتبط دانسته شده است. ترک برخی محرمات مانند فسوق و جدال، زمینه‌ساز حفظ امنیت، کاهش دشمنی و تقویت همبستگی میان مسلمانان دانسته شده و پرهیز از لذت‌های جنسی و برخی امور مربوط به بدن، توجه حج‌گزار را از خواسته‌های مادی و جسمانی به امور معنوی معطوف می‌کند. همچنین ممنوعیت آرایش، زینت و برخی پوشش‌ها، به دوری از خودنمایی و برتری‌جویی و تسلیم در برابر خداوند تفسیر شده است. از این منظر، مجموعه محرمات احرام، زمینه‌ای برای کاهش خودپرستی و آسایش‌طلبی و تقویت تقوا و توجه معنوی در دوره حج فراهم می‌کند.[۱۱]


مکروهات احرام

پرهیز از مکروهات احرام در منابع اسلامی با حکمت‌هایی مانند ایجاد یکپارچگی میان حاجیان، توجه به پاکیزگی و آراستگی و حفظ اختصاص اعمال احرام به خداوند مرتبط دانسته شده است. کراهت پوشیدن لباس سیاه و رنگی، با ترجیح لباس سفید و ایجاد هماهنگی میان حج‌گزاران و نشاط روحی مرتبط شده است. همچنین پرهیز از استفاده از لباس یا وسایل خواب آلوده، به دوری از وضعیتی که موجب مشغولیت به شست‌وشو در حال احرام شود، ارتباط داده شده است. کراهت لبیک گفتن در پاسخ به دیگران نیز به اختصاص این ذکر به پاسخ‌گویی به دعوت خداوند و پرهیز از شریک دانستن دیگران در آن تفسیر شده است.[۱۲]



مقاله‌های مرتبط

پانویس

  1. ↑ علل الشرایع (فارسی)، ج۱، ص۸۶۹؛ علل الشرایع (فارسی)، ج۲، ص۳۴۱؛ المحاسن، ج۲، ص۳۳۰؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۵.
  2. ↑ علل الشرایع (فارسی)، ج۱، ص۸۶۹؛ نمادها و رمزواره‌های حج، ص۳۵۸.
  3. ↑ اسلام، آیین رستگاری، ص۲۷۷؛ اسرار حج (فارسی)، ص۲۸؛ نمادها و رمزواره‌های حج، ص۳۴۹.
  4. ↑ وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۳۱۴؛ مصباح الشریعة و مفتاح الحقیقة (فارسی)، ص۱۶۷.
  5. ↑ صهبای حج، ص۱۹۰؛ اسرار عرفانی حج، ص۳۶۰؛ محجة البیضاء، ج۲، ص۳۵۰؛ علل الشرایع، ج۲، ص۳۱۰؛ کافی، ج۴، ص۱۸۸؛ پیش‌درآمدی بر فرهنگ‌نامه اسرار و معارف حج، ج۱، ص۲۰۶ و ۲۰۹.
  6. ↑ اسرار عرفانی حج، ص۳۶۴ و ۳۶۶-۳۷۰؛ اسرار الشریعة، ص۲۴۰ و ۲۴۳.
  7. ↑ صهبای حج، ص۱۹۴؛ بحارالانوار، ج۹۶، ص۲۲۰؛ الحج و العمره فی الکتاب و السنه، ص۱۰۲-۱۰۳.
  8. ↑ اسرار عرفانی عمره، ص151 ؛ شرح منازل السائرین، ص129.
  9. ↑ اسرار حج (فارسى مظاهری)، ص31؛ اسلام، آيين رستگارى، ص271.
  10. ↑ اسرار عرفانی عمره، ص۱۵۱، ۱۵۶ و ۱۵۸-۱۵۹؛ حج و عمره در قرآن و حدیث، ص۲۸۵؛ اسرار و معارف حج، ص۷؛ ره‌توشه حج، ج۲، ص۱۹۴؛ فرهنگ‌نامه اسرار و معارف حج، ص۱۸۳-۱۸۴؛ اسرار عرفانی حج، ص۴۱۲-۴۱۳.
  11. ↑ درسنامه پیش‌درآمدی بر فرهنگ‌نامه اسرار و معارف حج، ص۱۳۶-۱۴۵؛ المحاسن، ج۲، ص۳۳۰؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۵؛ نمادها و رمزواره‌های حج، ص۳۵۸.
  12. ↑ فرهنگ‌نامه اسرار و معارف حج، ص۱۳۲-۱۳۳؛ وسائل الشیعه، ج۹، ابواب الاحرام، باب۲۶ و ابواب تروک احرام، باب۲۸ و ۳۸.

منابع

  • أنوار الحقيقة وأطوار الطريقة وأسرار الشريعة: السيد حيدر الآملي (ت قرن 8ق)، تحقیق سيد محسن موسوى تبريزى، قم، نور علی نور، 1382ش.
  • اسرار حج (فارسی) حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش.
  • اسرار عرفانی حج محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1386ش.
  • اسرار عرفانی عمره محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1388ش.
  • تفسیر قرطبی (الجامع لاحکام القرآن): القرطبی (درگذشت ۶۷۱ق)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق.
  • درسنامه اسرار حج محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1390ش.
  • اسلام، آيين رستگارى حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش.
  • عرفان اسلامی (شرح مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقة المنسوب لامام الصادق ع (فارسی) شیخ حسین انصاریان، قم، دارالعرفان، 1386ش.
  • علل الشرایع: الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق بحر العلوم، نجف، المکتبة الحیدریه، ۱۳۸۵ق.
  • علل الشرایع(فارسی): شیخ صدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق محمد جواد تهرانی، تهران، انتشارات مومنین، 1386ش.
  • عیون اخبار الرضا(ع): الصدوق (ت ۳۸۱ق)، بیروت، اعلمی، 1404ق.
  • کشاف القناع: منصور البهوتی (درگذشت ۱۰۵۱ق)، به کوشش محمد حسن، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۸ق.
  • گزیده نوش بندگی، احمد سعادت فر، تهران، مشعر، 1404ش.
  • المحاسن: ابن خالد البرقی (درگذشت ۲۷۴ق)، تحقیق حسینی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، 1326ش.
  • مستدرک الوسائل، میرزا حسین نوری طبرسی، بیروت، مؤسسه آل البیت، 1408ق.
  • المدونة الکبری: مالک بن انس (درگذشت ۱۷۹ق)، مصر، مطبعة السعاده.
  • معجم الفاظ الفقه الجعفری: احمد فتح‌الله، الدمام، ۱۴۱۵ق.
  • مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ): المنسوب للإمام الصادق ( ع ) ( ترجمه : گيلاني )، قم، پیام حق، 1385ش.
  • المقنعه: المفید (درگذشت ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق.
  • من لا یحضره الفقیه: الصدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق غفاری، قم، نشر اسلامی، ۱۴۰۴ق.
  • نمادها و رمزواره‌های حج، مجتبی شریفی، تهران، رویش نو، ۱۳۸۸ش.