اخبار مکه (ابن منده)

نسخهٔ تاریخ ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۳۲ توسط Kamran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی متن - 'http://phz.hajj.ir/422' به 'http://hzrc.ac.ir/post')
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

اخبار مکه، از آثار گمشده تاریخ محلی مکه، نوشته عبدالرحمن بن محمد بن منده (درگذشت ۴۷۰ق). نویسنده کتاب حافظ، مُحَدِّث و اهل اصفهان بوده است. وی دقت بسیار در ضبط حدیث داشته است. اخبار مکه امروزه در دست نیست؛ اما گزارش‌های کوتاهی از آن در کتاب‌های سخاوی و سنیدی آمده است. موضوع کتاب تاریخ مکه است.

نویسنده ویرایش

ابوالقاسم عبدالرحمن بن ابی‌عبدالله محمد بن اسحاق بن محمد بن یحیی بن مندة العبدی الاصفهانی، حافظ و مُحَدِّث، در سال ۳۸۱ق در اصفهان زاده شد.[۱] او و دیگر اعضای خاندانش را «ابن مَنده» لقب داده‌اند. این کلمه لقب نیای آنان ابراهیم، فرزند نتیجه فیروزان بن چهار بُخت است.[۲] گفته‌اند که فیروزان از صاحب منصبان لشکری ساسانیان بوده که در رویداد فتح اصفهان، اسلام آورده است.[۳] لقب «عبدی» این خاندان ازاین‌روست که یحیی بن منده با زنی از بنی‌عبد یالیل ازدواج کرد.[۴] این خاندانِ دارای اصالت ایرانی و مذهب حنبلی، دست‌کم از سده سوم تا هفتم قمری در اصفهان می‌زیسته و در دانش حدیث شهرت داشته‌اند.[۵]

منابع تاریخی، عبدالرحمن بن منده را بسیار ستوده و نام مشایخش را به تفصیل نوشته‌اند.[۶] او در جست‌وجوی دانش به شهرهای بسیار سفر کرد و در اصفهان، نیشابور، واسط، بغداد، مکه و دیگر شهرهای سرزمین‌های اسلامی از مشایخ فراوان حدیث شنید.[۷] نخستین استاد ابن منده، پدرش محمد (درگذشت ۳۰۱ق)[۸] از دانشوران سرشناس آن روزگار و نام‌آورترین دانشور خاندان ابن منده[۹] بود. ابن منده‌ در گزارش حدیث بسیار وسواس داشت و جز بر شیوه اجازه، حدیثی روایت نمی‌کرد.[۱۰] او از دانشورانی سرشناس مانند حاکم‌ نیشابوری‌ و زاهر بن‌ احمد سرخسی، اجازه روایت گرفت.[۱۱] گفته‌اند به سنّت سخت پایبند بود و با آن چه بدعت می‌شمرد، ستیز می‌کرد و در این راه از کسی باک نداشت.[۱۲] وی سرانجام به سال ۴۷۰ق در اصفهان درگذشت و جمعیتی بسیار در تشییع جنازه او شرکت جستند.[۱۳]

موضوع کتاب ویرایش

آثاری گوناگون را به ابن منده نسبت داده‌اند که برخی از آن‌ها اکنون در دست نیستند؛ مانند تاریخ اصبهان[۱۴] و اخبار مکه. کتاب اخیر از آثار تاریخ محلی مکه بوده که گم شده و جز اشاره کوتاه سخاوی، از آن آگاهی در دست نیست.[۱۵] در پی سخاوی، سنیدی نیز از این کتاب یاد کرده است.[۱۶] منابع دیگری که به شرح حال و آثار ابن منده پرداخته‌اند، از این اثر یاد نکرده‌اند.[۱۷]

پانویس ویرایش

  1. ↑ سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۳۴۹-۳۵۰.
  2. ↑ المنتظم، ج۱۶، ص۱۹۴؛ تذکرة الحفاظ، ج۳، ص۱۰۳۱.
  3. ↑ تذکرة الحفاظ، ج۳، ص۱۰۳۱.
  4. ↑ شذرات الذهب، ج۴، ص۵۰۵.
  5. ↑ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۶۹۷-۶۹۸، «ابن منده».
  6. ↑ المنتظم، ج۱۶، ص۱۹۴؛ سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۳۴۹-۳۵۰.
  7. ↑ سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۳۴۹-۳۵۰.
  8. ↑ طبقات المحدثین باصبهان، ج۳، ص۴۴۲.
  9. ↑ نک: تذکرة الحفاظ، ج۳، ص۱۰۳۲.
  10. ↑ تذکرة الحفاظ، ج۳، ص۱۱۶۵.
  11. ↑ تذکرة الحفاظ، ج۳، ص۱۱۶۵؛ سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۳۵۱.
  12. ↑ المنتظم، ج۱۶، ص۱۹۴.
  13. ↑ المنتظم، ج۱۶، ص۱۹۴؛ سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۳۵۴.
  14. ↑ الکامل، ج۱۰، ص۱۰۸.
  15. ↑ الاعلان بالتوبیخ، ص۲۸۲.
  16. ↑ معجم ما الف عن مکه، ص۵۸.
  17. ↑ نک: سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۳۴۹-۳۵۵؛ کشف الظنون، ج۲، ص۱۶۷۱-۱۶۷۲.

منابع ویرایش

 محتوای این مقاله برگرفته شده است از: دانشنامه حج و حرمین شریفین مدخل اخبار مكه ابن منده.
  • الاعلان بالتوبیخ: شمس الدین السخاوی (درگذشت ۹۰۲ق)، به کوشش فرانس روزنتال، بیروت،‌دار الکتب العلمیه.
  • تذکرة الحفّاظ: الذهبی (درگذشت ۷۴۸ق)، بیروت،‌دار احیاء التراث العربی.
  • دائرة المعارف بزرگ اسلامی: زیر نظر بجنوردی، تهران، مرکز دائرة المعارف بزرگ، ۱۳۷۲ش.
  • سیر اعلام النبلاء: الذهبی (درگذشت ۷۴۸ق)، به کوشش گروهی از محققان، بیروت، الرساله، ۱۴۱۳ق.
  • شذرات الذهب: عبدالحی بن العماد (درگذشت ۱۰۸۹ق)، بیروت،‌دار ابن کثیر، ۱۹۸۶م.
  • طبقات المحدثین باصبهان: عبدالله بن حبان (درگذشت ۳۶۹ق)، به کوشش عبدالغفور، بیروت، الرساله، ۱۴۱۲ق.
  • الکامل فی التاریخ: ابن اثیر علی بن محمد الجزری (درگذشت ۶۳۰ق)، بیروت،‌دار صادر، ۱۳۸۵ق.
  • کشف الظنون: حاجی خلیفه (درگذشت ۱۰۶۷ق)، بیروت،‌دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۳ق.
  • معجم ما الف عن مکه: عبدالعزیز السنیدی، ریاض، مکتبة الملک فهد، ۱۴۲۰ق.
  • المنتظم: ابن جوزی (درگذشت ۵۹۷ق)، به کوشش محمد عبدالقادر و مصطفی عبدالقادر، بیروت،‌دار الکتب العلمیه، ۱۹۹۲م.