پرش به محتوا

مال حلال

از ویکی حج


انجام حج «با مال حلال» از جمله مقدمات لازم حج است به شکلی که حج با مال حرام، موجب عدم قبول حج و حتی بطلان آن است.[۱] و در روایات معصومان از سفر با مال حرام نهی شده است.[۲] درباره فلسفه نهی از حج با مال حرام، برخی محققان حج با مال حرام را در تضاد با مقتضای حج، که عبودیت خداوند است، دانسته‌اند.[۳] همچنین گفته شده که عبادتی که مقدمات آن از حلال تهیه نشده باشد از «تقوا» تهی است و با چنین عملی «تقرب» حاصل نمی شود.[۳]

استفاده از مال حلال در سفر حج، از شروط قبولی حج دانسته شده است.[۴]

نراقی بر لزوم تأمین هزینه حج از مال حلال تأکید دارد، اما حج با مال حرام را از نظر فقهی صحیح می‌داند، هرچند موجب مسئولیت حقوقی است. تجارت در سفر حج را نیز منافاتی با عبادت حج نمی‌داند.[۵]


مقاله‌های مرتبط

پانویس

  1. مناسک حج ، ص 36 ؛ مناسک جامع حج ، ص 36.
  2. تهذیب الاحکام ، ج 6 ، ص 368 .
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص 77 .
  4. الامالی، ص527؛ بحار الانوار، ج93، ص164؛
  5. انیس التجار، ص39.

منابع

  • انیس التجار، نراقی، مهدی بن ابی‌ذر، قم-ایران، بوستان کتاب، 1383ش.


  • امالی، شیخ صدوق، محمد بن علی، قم، بعثت،۱۴۱۷ ق.
  • بحار الانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار، محمد باقر المجلسی (۱۰۳۷-۱۱۱۰ق)، تصحیح محمد باقر بهبودی و سید ابراهیم میانجی و سید محمد مهدی موسوی خرسان، بیروت، داراحیاء التراث العربی و موسسه الوفاء، ۱۴۰۳ق.
  • تهذیب الأحکام، طوسی محمد بن حسن، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دارکتب الاسلامیة، 1407ق.
  • جواهر الکلام في شرح شرائع الاسلام، صاحب جواهر، محمدحسن، تحقيق عباس قوچاني، تهران، دار الکتب الاسلاميه، 1365ش.
  • حج مقبول، ابوالحسن حسینی ادیانی، مشعر، تهران، 1385ش.
  • جرعه‌ای از صهبای حج: جوادی آملی، قم، اسراء، 1377ش.
  • مستدرک الوسائل، حسین نوری طبرسی، بیروت، مؤسسة آل البیت علیهم السلام لاحیاء التراث، 1408-1429ق/ 1987-2008 میلادی.
  • لغت‌نامه دهخدا، علی اکبر دهخدا، تهران، موسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، 1377ش.
  • الکافی: الکلینی (م.۳۲۹ق.)، به کوشش غفاری، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۷۵ش.
  • سبل السلام: الکحلانی (م. ۱۱۸۲ق)، مصر، مصطفی البابی، ۱۳۷۹ق.
  • کامل الزیارات (ترجمه فارسی)، جعفر بن محمد بن جعفر (ابن قولویه قمی)، ترجمه محمدجواد ذهنی تهرانی، تهران، پیام حق، ۱۳۸۷ش.
  • کامل الزیارات، جعفر بن محمد بن جعفر (ابن قولویه قمی)، تصحیح: بهراد الجعفری، ط۱، تهران، صدوق، ۱۳۷۵ش.
  • فتح الباری، احمد بن حجر عسقلانی، دارالمکتب العلمیه، بیروت، ۱۴۲۴ق.
  • وسائل الشیعه (تفصیل وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه): محمد بن الحسن الحر العاملی (م. ۱۱۰۴ق)، قم، آل البیت، ۱۴۱۴ق.
  • حج برنامه تکامل، محمد ضیاء آبادی، تهران، مشعر، 1386ش.