اسرار مستحبات احرام
 حاجیان مُحرم در حال دعا | |
| دسته | مناسک حج |
|---|---|
| مربوط به آیین | عمره و حج |
| مکان | حرم مکی |
| حکم | احرام برای عمرهگزار و حجگزار واجب است |
| پیامد فقهی | مستحب بودن برخی از اعمال، قبل و بعد از احرام |
| آداب وابسته | غسل؛ نیت؛تلبیه؛پوشیدن لباس احرام؛ |
| احکام فقهی وابسته | محرمات احرام؛ مستحبات احرام؛ واجبات احرام، مکروهات احرام؛ |
| جستارهای وابسته | اسرار حج؛محرمات احرام |
اَسرار مستحبات احرام فلسفه و حکمت انجام امور مستحب حج توسط شخص مُحرِم در حج و عُمره است. مستحبات احرام، اعمالی است که انجام آن پیش یا در حین احرام برای حجگزار یا عمرهگزار مستحب است. غسل پیش از احرام را مقدمه ایجاد طهارت باطنی برای حاجی دانستهاند که باعث شستشوی جان او از گناهان میشود. برخی دعاهای وارد شده برای مُحرِم، هدف رسیدن حاجی به مقام توبهکنندگان و پاکان را دنبال میکنند.
مستحبات احرام[ویرایش | ویرایش مبدأ]
مستحبات احرام، اعمالی هستند که انجام آن پیش یا در حین احرام برای حجگزار یا عمرهگزار مستحب است. کارهای مستحب پیش از احرام عبارت است از: بلند نگه داشتن موی سر[۱]، نظافت کردن بدن[۲]، غسل[۳] و احرام پس از نماز.[۴]
از هنگام احرام تا پایان آن نیز برخی کارها مستحب شمرده شدهاند که عبارتند از: شرط کردن با خداوند برای خروج از احرام هنگام پیش آمدن مانع[۵]، بر زبان آوردن نیت احرام[۶]، دعا کردن[۷]، صلوات بر پیامبر(ص).[۸]
اسرار غسل احرام[ویرایش | ویرایش مبدأ]
مقدمه طهارت باطنی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
مرحوم سید حیدر آملی غُسل را در سه رتبه توصیف کرده. کیفیت پایین آن، همان غسل ظاهری با آب است و دو مرحله بعدی مراتبی برای شستشوی جان از مادیات است که در آن غسل کننده باید سعی کند به طهارتی باطنی دست یابد.[۹]
شستشو از گناهان[ویرایش | ویرایش مبدأ]
غسل احرام شستوشو دهنده مُحرِم از آلودگیهاست. چنانکه از امام سجاد(ع) نقل شده که:«هنگامی که غسل میکنی (در واقع) نیت میکنی که از خطاها و گناهان خود را شستوشو دهی».[۱۰] غسل احرام برای زن محدثه با قصد قربت جایز دانسته شده با اینکه اثر ظاهری و شرعی ندارد.[۱۱] برخی محققان این جواز را نشانه تاثیر معنوی غسل بر روح انسان دانسته[۱۲] و امام خمینی(ره) غسل را وسیله توبه از دنیا و شستوشوی قلب و روح میداند.[۱۳]
اسرار دعای احرام[ویرایش | ویرایش مبدأ]
بعضی دعاها برای هنگام احرام وارد شده است که محتوای آن، رسیدن حاجی به مقام توبهکنندگان و پاکان را دنبال میکنند.[۱۴]
مقالههای مرتبط[ویرایش | ویرایش مبدأ]
پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ الکافی، ج۴، ص۴۴۱؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۳۰۱.
- ↑ فتح العزیز، ج۷، ص۲۶۵؛ وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۳۲۲-۳۲۳.
- ↑ تذکرة الفقهاء، ج۷، ص۲۲۳؛ کشاف القناع، ج۲، ص۴۷۱؛ الفقه الاسلامی، ج۳، ص۲۱۸۸-۲۱۸۹.
- ↑ مدارک الاحکام، ج۷، ص۲۵۴؛ کشف اللثام، ج۵، ص۲۵۲.
- ↑ تحریر الاحکام، ج۱، ص۵۷۲؛ الحدائق، ج۱۵، ص۱۰۰.
- ↑ الحدائق، ج۱۵، ص۱۰۹؛ مستمسک العروه، ج۱۱، ص۳۷۵.
- ↑ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۲۷؛ منتهی المطلب، ج۲، ص۶۷۴.
- ↑ المغنی، ج۳، ص۲۶۰؛ تذکرة الفقهاء، ج۷، ص۲۶۲.
- ↑ درسنامه اسرار و معارف حج و عمره، ص177 .
- ↑ مستدرک الوسائل، ج10 ، ص 166 .
- ↑ السرائر، ج 1، ص 145 .
- ↑ درسنامه اسرار و معارف حج و عمره، ص181.
- ↑ آداب الصلوة ، ص 74 .
- ↑ مصباح المتهجد ، ج 2 ، ص 718 ؛ المزار ، ص 120 .
منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- وسائل الشیعه (تفصیل وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه): محمد بن الحسن الحر العاملی (م. ۱۱۰۴ق)، الحر العاملی (م. ۱۱۰۴ق)، قم، آل البیت، ۱۴۱۴ق.
- درسنامه اسرار و معارف حج و عمره: داود حسینی، تهران، مشعر، 1404ش .
- مستدرک الوسائل : حسین بن محمدتقی نوری، بیروت، مؤسسة آل البیت علیهم السلام لاحیاء التراث، 1408-1429ق/ 1987-2008 میلادی.
- السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، محمد بن منصور ابن ادریس، انتشارات اسلامی، 1410ق.
- آداب الصلوة : روح الله خمینی، تهران، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، 1392 ش .
- مصباح المتهجد: الطوسی (م. 460ق.)، بیروت، فقه الشیعه، 1411ق؛