اسرار وقوف در مشعر: تفاوت میان نسخهها
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
== فلسفه وقوف در مشعر == | == فلسفه وقوف در مشعر == | ||
در حدیثی از امام صادق(ع) به صبر در حرکت و مراقبت از آزار دیگران در هنگام ازدحام در | === آمادگی برای ورود به حرم === | ||
در روایات، مشعر، آستانه درِ دوم [[حرم مکی]] دانسته شده، که [[حجگزار]] با توقف، زاری و پاک شدن در مشعر، اجازه انجام قربانی<ref>کافی، ج ۱، ص ۲۲۴، ح ۴؛ التهذیب، ج ۱۷، ص ۴۴۸، ج ۵ .</ref> و [[زیارت]] [[کعبه|خانه خدا]] را دریافت میکند.<ref>[http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/297/1/236 حج و عمره در قرآن و حدیث، ص۲۳۶]، به نقل از: تهذیب الأحکام، ج۵ ص۴۴٨، ح١۵۶۵ ، کنزالفوائد، ج٢ ص٨١، المناقب، ابن شهر آشوب، ج٢، ص٣٧٨ .</ref> برخی وقوف در مشعر را وسیله آمادگی برای مبارزه روز بعد با شیطان در قالب عمل [[رمی جمره]] دانستهاند.<ref>الاخلاق ، ص125 .</ref> | |||
== فلسفه آداب وقوف == | |||
=== دوری از رسوم جاهلیت === | |||
در حدیثی از [[امام صادق(ع)]] به صبر در حرکت و مراقبت از آزار دیگران در هنگام ازدحام در مشعر امر شده است.<ref>وسائل، ج١4، ص6.</ref> گفته شده عجله و شتاب همراه با هیاهو و جنجال، به هنگام کوچ به مشعر، از رسوم حجگزاران در دوره جاهلی بوده است.<ref>علل الشرایع، ص444.</ref> | |||
<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 162 .</ref> | <ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 162 .</ref> | ||
نسخهٔ ۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۱۸
اسرار وقوف در مَشعَر حقایق و حکمتهای پنهانِ توقف حجگزاران در سرزمین مشعر است.
وقوف در مشعر
وقوف در مشعر، به معنای ماندن در مشعر از اذان صبح روز عید قربان تا طلوع آفتاب و سومین عملِ واجبِ حج است.[۱] وقوفِ حداقلی در مشعر، رکن حج شمرده شده است.[۲] مَشعَر سرزمینی بین شهر مکه و عرفات است[۳] که حاجیان پس از وقوف در عرفات، به این سرزمین رفته و در آن توقف میکنند.[۴] این سرزمین بین تنگه دو کوه مأزمین و وادی محسر واقع شده و حدود چهار کیلومتر طول دارد.[۵]
خواندن دعاهای خاص، ذکر الهی و گردآوری سنگریزههایی که در منا باید به جمرات زده شود از مستحبات وقوف در مشعر است.[۶]
فلسفه وقوف در مشعر
آمادگی برای ورود به حرم
در روایات، مشعر، آستانه درِ دوم حرم مکی دانسته شده، که حجگزار با توقف، زاری و پاک شدن در مشعر، اجازه انجام قربانی[۷] و زیارت خانه خدا را دریافت میکند.[۸] برخی وقوف در مشعر را وسیله آمادگی برای مبارزه روز بعد با شیطان در قالب عمل رمی جمره دانستهاند.[۹]
فلسفه آداب وقوف
دوری از رسوم جاهلیت
در حدیثی از امام صادق(ع) به صبر در حرکت و مراقبت از آزار دیگران در هنگام ازدحام در مشعر امر شده است.[۱۰] گفته شده عجله و شتاب همراه با هیاهو و جنجال، به هنگام کوچ به مشعر، از رسوم حجگزاران در دوره جاهلی بوده است.[۱۱]
 |
| میقات |
| مکه |
| عرفات |
| مأزمین |
| مشعرالحرام |
| وادی محسر |
| منا |
| جمرات |
| مسجدالحرام |
| مسعی (صفا و مروه) |
مقالههای مرتبط
پانویس
- ↑ حج در اندیشه اسلامی، ص۲۸۸.
- ↑ فرهنگ اصطلاحات حج و عمره، ص۲۷۶.
- ↑ شفاء الغرام، ج١، ص5٠5و5٠٧ .
- ↑ ینابیع الفقیهه، ج٧، ص١٩٨؛ شرایع، ص6٣4.
- ↑ مرآة الحرمین، ج١، ص٣4١.
- ↑ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۴۳؛ ترجمه من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۴۴۷.
- ↑ کافی، ج ۱، ص ۲۲۴، ح ۴؛ التهذیب، ج ۱۷، ص ۴۴۸، ج ۵ .
- ↑ حج و عمره در قرآن و حدیث، ص۲۳۶، به نقل از: تهذیب الأحکام، ج۵ ص۴۴٨، ح١۵۶۵ ، کنزالفوائد، ج٢ ص٨١، المناقب، ابن شهر آشوب، ج٢، ص٣٧٨ .
- ↑ الاخلاق ، ص125 .
- ↑ وسائل، ج١4، ص6.
- ↑ علل الشرایع، ص444.
- ↑ درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج ، ص 162 .
منابع
- اخبار مکه وما جاء فیها من الآثار، ازرقی، محمدبن عبدالله، 1403ق/1983م، تحقیق: رُشدی الصالح ملحس، مکه المکرمة، مطابع دار الثقافة، چاپ چهارم.
- مناسک حج مطابق با فتاوای امام خمینی و مراجع معظم تقلید، خمينى، سيد روح اللّه موسوى، تهیه و تنظیم: منصور مظاهری، تهران، نشر مشعر، 1397ه.ش.
- وسائل الشیعه الی تحصیل الشریعه،، محمدبن الحسن الحرّ العاملی، تحقیق مؤسسة آل البیت، قم، مؤسسة آل البیت، ۱۴۰۹ق.
- المراقبات (اعمال السنة)، میرزا جواد ملکی تبریزی، ترجمهٔ میرزا حکیم خسروانی، تهران: بیتا، انتشارات فقیه.
- حج در اندیشه اسلامی ، علی قاضیعسکر، تهران، مشعر، ۱۳۸۴ش.
- درسنامه مناسک حج، محمدحسین فلاحزاده، تهران، مشعر، ۱۳۸۹ش، ص۵۷-۶۴
- تاریخ مکه: از آغاز تا پایان دولت شرفای مکه (1344ق): احمد سباعی، مترجم رسول جعفریان، تهران، مشعر، 1385ش.
- الحج و العمرة فی الکتاب و السنه: ری شهری، قم، دار الحدیث، ۱۳۷۶ش
- درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، کمیته اسرار و معارف معاونت امور روحانیون حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، تهران، مشعر، 1389ش.
- الکافی: الکلینی (م.۳۲۹ق.)، به کوشش غفاری، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۷۵ش.
- جرعهای از صهبای حج، عبدالله جوادی آملی، تهران، مشعر، ۳۸۶ش.
- المحجّة البیضاء فی تهذیب الاحیاء، مولی محسن فیض کاشانی، بیروت ، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، ۱۴۰۳ق .
- مصباح الشریعة ومفتاح الحقیقه، منسوب به امام ششم حضرت صادق علیه السلام ، تهران: انجمن اسلامی حکمت و فلسفهٔ ایران، ۱۳۶۰.
- مستدرک الوسائل، محدث نوری، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، ۱۴۰۸ق.
- سنن الترمذی ، ترمذی، محمد بن عیسی، تحقیق: احمد محمد شاکر، القاهره: دار الحدیث ، 1419 ق .
- بحار الانوار : المجلسی (م.۱۱۱۰ق.)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق.
- پرتوی از اسرار حج : عباسعلی زارعی سبزواری، قم، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم دفتر انتشارات اسلامی ، 1390 ش .
- حج و عمره در قرآن و حدیث، محمد محمدی ریشهری، ترجمه جواد محدثی، قم، مؤسسه علمی فرهنگی دارالحدیث، ۱۳۸۶ش.
- الوافی : محمد بن شاه مرتضی فیض کاشانی، اصفهان ، مکتبة الإمام أميرالمؤمنين علي (عليه السلام) العامة، 1365ش / 1406 ق .
- من لا یحضره الفقیه، ابن بابویه، محمد بن علی، 1413ق، تحقیق: علیاکبر غفاری، بیروت، دار الاضواء، چاپ دوم.
- دعائم الاسلام: النعمان المغربی (م. 363ق.)، به کوشش فیضی، قاهره، دار المعارف، 1383ق؛
- السنن الکبری: البیهقی (م.۴۵۸ق.)، بیروت، دار الفکر .
- علل الشرائع، ابن بابویه، محمد بن علی، النجف، المکتبه الحیدریه ، 1385ق/ 1966م .
- تهذیب الأحکام، طوسی محمد بن حسن، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دارکتب الاسلامیة، 1407ق.
- کشف الاسرار: میبدی (م. 520ق.)، به کوشش حکمت، تهران، امیرکبیر، 1361ش.
- در بارگاه نور: حسین انصاریان، تهران، مشعر، 1382 ش .