پرش به محتوا

ریا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۴: خط ۴:


== منع از ریا ==
== منع از ریا ==
قرآن کریم از ریا نهی کرده و آن را موجب بی‌اثر شدن عمل دانسته است.<ref>بقره: ۲۶۴.</ref> «سُمعه» نیز به معنای مطرح کردن عمل نزد دیگران و رساندن آن به گوش مردم با هدف جلب توجه آنان است. در عبادات، اگر ریا یا سمعه در هنگام انجام عمل و در نیت عبادت دخالت داشته باشد، با قصد قربت ناسازگار است و می‌تواند موجب بطلان عمل شود<ref>مکه و مدینه در آینه آیات قرآن، ص368.</ref>
قرآن کریم از ریا نهی کرده و آن را موجب بی‌اثر شدن عمل دانسته است.<ref>بقره: ۲۶۴.</ref> «سُمعه» نیز به معنای مطرح کردن عمل نزد دیگران و رساندن آن به گوش مردم با هدف جلب توجه آنان است. در عبادات، اگر ریا یا سمعه در هنگام انجام عمل و در [[نیت]] عبادت دخالت داشته باشد، با [[قصد قربت]] ناسازگار است و موجب بطلان عمل می‌شود<ref>مکه و مدینه در آینه آیات قرآن، ص368.</ref>


== ریا در حج ==
== ریا در حج ==
خط ۱۰: خط ۱۰:


== ریا در زیارت ==
== ریا در زیارت ==
ریا کاری در مراسمات و آیین‌های دینی از جمله زیارت معصومان(ع) را یکی از انحرافات قابل بروز در این آیین دانسته‌اند و از آن منع شده است.<ref>آئین اربعین، ص 151-159</ref>
ریا کاری در مراسمات و شعائر دینی از جمله [[زیارت]] معصومان(ع) را یکی از انحرافات قابل بروز در این آیین دانسته‌اند و از آن منع شده است.<ref>آئین اربعین، ص 151-159</ref>
 
== در ادبیات فارسی ==
بخشی از شعرهای فارسی، تعالیمی در مسائل مربوط به اخلاق، اسرار و معارف حج طرح کرده‌اند. در این دسته از شعرها، لزوم خودسازی و توجه عارفانه به حج رایج است؛ ریا به شدت مورد انتقاد قرار گرفته و فراتر رفتن از ظاهر مناسک حج و توجه به هدف آن که نزدیکی به خدا و دوری از گناهان است، طرح شده<ref>دیوان ناصر خسرو، ص 301</ref><ref>کلیات دیوان جامی، ص9</ref><ref>دیوان محتشم کاشانی، ص90</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
خط ۱۸: خط ۲۱:
* [[زیارت‌نامه‌های مدینه]]
* [[زیارت‌نامه‌های مدینه]]
* [[زیارت]]
* [[زیارت]]
* [[بقیع]]


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۲۷: خط ۲۹:
* '''مکه و مدینه در آینه آیات قرآن/مباحث اخلاقی در آیات حج''' مهدی رستم نژاد.
* '''مکه و مدینه در آینه آیات قرآن/مباحث اخلاقی در آیات حج''' مهدی رستم نژاد.
* '''مناسک حج'''، پژوهشکده حج و زیارت، نشر مشعر، زمستان 1379ش.
* '''مناسک حج'''، پژوهشکده حج و زیارت، نشر مشعر، زمستان 1379ش.
* '''آئین اربعین، پیام‌ها و دستاوردها'''، محمدعبدالرضاهادی الساعدی،
* '''آئین اربعین، پیام‌ها و دستاوردها'''، محمدعبدالرضاهادی الساعدی، برگرداننده سید ابوالقاسم غضنفری، حسن باجلان، تهران، مشعر، 1401ش.
برگرداننده سید ابوالقاسم غضنفری، حسن باجلان، تهران، مشعر، 1401ش.
*'''دیوان محتشم کاشانی'''، تصحیح و مقدمه اکبر بهداروند، تهران، انتشارات نگاه، ۱۳۸۷ش.
 
*'''کلیات دیوان جامی'''، مقدمه فرشید اقبال. تهران، اقبال، ۱۳۸۸ش.
 
*'''دیوان ناصر خسرو'''، ناسر خسرو (م۴۸۱ق)، تحقیق ابن الحسین عسگر اردوبادی، تبریز، ۱۲۸۰ق.{{پایان}}{{حج و عمره}}
* '''ادعیه و آداب حرمین شریفین در عمره مفرده با ترجمه فارسی'''، مرکز تحقیقات حج، تهران، نشر مشعر، ۱۳۸۷ش.
* '''ادعیه و زیارات مدینه منوره و مکه مکرمه (ویژه تمتع) '''، مرکز تحقیقات حج، تهران، نشر مشعر، ۱۳۹۱ش.
* '''بحار الأنوار'''، مجلسی، محمد باقر، مؤسسة الوفاء، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق.
* '''مکه و مدینه در آینه آیات قرآن/مباحث اخلاقی در آیات حج''' مهدی رستم نژاد.
* '''میقات حج (فصلنامه)''': تهران، حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت.
* '''تفسیر بیضاوی (انوار التنزیل)''':  البیضاوی (م. 685ق.)، به کوشش مرعشلی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1418ق.
* '''مخزن العرفان''': سیده نصرت امین (م. 1362ش.)، تهران، نهضت زنان مسلمان، 1361ش.
* '''تفسیر قشیری (لطائف الاشارات)''':  النیشابوری القشیری (م. 465ق.)، به کوشش بسیونی، مصر، الهیئة المصریة العامة.
* '''بیان السعاده'''، الجنابذی (م. 1327ق.)، تهران، 1344ش.
* '''لغت‌نامه'''، دهخدا (م. 1334ش.)  و دیگران، مؤسسه لغت‏نامه و دانشگاه تهران، 1373ش.
* '''«شاهان صفوی و زیارت»'''، ایزدی، حسین، شیعه‌شناسی، شماره ۳۹، پاییز ۱۳۹۱ش.
* '''عالم آرای عبّاسی'''، ترکمان، اسکندر بیک، تصحیح محمّداسماعیل رضوانی، تهران، دنیای کتاب، ۱۳۷۸ش.
* '''قصص الخاقانی'''، شاملو، ولی قلی بن داود قلی، صحیح و پاورقی سیدحسن سادات ناصری، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۷۱ش.
* '''قلائد الدرر فی مناسک من حج و اعتمر'''، كاشف الغطاء، احمد، مؤسسة كاشف الغطاء، نجف اشرف‌، 1367ق‌.
* '''راهنمای حرمین شریفین'''، غفاری، ابراهیم، انتشارات اسوه، ۱۳۷۰ش.
*'''مصباح الشریعه'''، المنسوب امام جعفر الصادق(ع) (-۱۴۸ق)، بیروت، الاعلمی۱۴۰۰ق.
*'''مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل'''، حسین نوری الطبرسی (۱۲۵۴–۱۳۲۰ق)، قم، انتشارات موسسه آل البیت لاحیاء التراث، ۱۴۰۸ق.
* '''تهذیب الأحکام'''، طوسی محمد بن حسن، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دارکتب الاسلامیة، 1407ق.
* '''لولو و مرجان'''، حسین نوری طبرسی، تحقیق حسین استاد ولی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۹ش.
*'''لسان العرب'''، محمد بن مكرم (ابن منظور)، دار صادر، بيروت، 1414ق.
* '''قاموس قرآن'''، علی اکبر قرشی، دار الکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۷۱ش.
*'''مفردات الفاظ قرآن'''، حسین بن محمد راغب اصفهانی، تحقیق صفوان عدنان داودی، بیروت لبنان ، دار الشامیه ، 1412ق/ 1992م.
*'''ترجمه الحقایق'''، فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، تهران، مدرسه عالی شهید مطهری، ۱۳۷۸.
*'''ادب فنای مقربان'''جوادی آملی، عبدالله، نشر اسراء، قم، بی تا.
*'''عدة الداعی''': ابن فهد الحلی (م.841ق.)، به کوشش موحد قمی، دار الکتب الاسلامیة.
*'''ثواب الاعمال''': الصدوق (م.381ق.)، قم، الرضی، 1368ش.
*'''وفاء الوفا باخبار دار المصطفی'''، علی بن عبدالله السمهودی، تحقیق قاسم السامرائی، لندن، موسسه الفرقان للتراث الاسلامی، ۲۰۰۱م.
*'''کامل الزیارات'''، جعفر بن محمد بن جعفر (ابن قولویه قمی)، تصحیح: بهراد الجعفری، تهران، صدوق، ۱۳۷۵ش.
*'''روض الجنان''': ابوالفتوح رازی (م.۵۵۴ق.)، به كوشش یاحقی و ناصح، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۷۵ش.
*'''المیزان''': الطباطبایی (م.۱۴۰۲ق.)، بیروت، اعلمی، ۱۳۹۳ق.
* '''تفسیر واحدی (الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز)''':  الواحدی (م. 468ق.)، به کوشش داودی، بیروت، دار القلم، 1415ق؛
*'''مجمع البیان فی تفسیر القرآن'''، فضل بن حسن طبرسی، قم، کتابخانة آیت‌الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۳ق.
 
 
{{پایان}}{{حج و عمره}}
[[رده:مفاهیم مرتبط با حج]]
[[رده:مفاهیم مرتبط با حج]]

نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۴

معنا

ریا انجام عمل با انگیزه خودنمایی در برابر مردم و جلب توجه آنان است.[۱] ریا از موانع اخلاص و در مقابل آن تعریف شده است .[۲]

منع از ریا

قرآن کریم از ریا نهی کرده و آن را موجب بی‌اثر شدن عمل دانسته است.[۳] «سُمعه» نیز به معنای مطرح کردن عمل نزد دیگران و رساندن آن به گوش مردم با هدف جلب توجه آنان است. در عبادات، اگر ریا یا سمعه در هنگام انجام عمل و در نیت عبادت دخالت داشته باشد، با قصد قربت ناسازگار است و موجب بطلان عمل می‌شود[۴]

ریا در حج

ریا در اعمال عبادی حج و عمره، موجب بطلان عمل است و اگر رضایت مردم یا هدف غیرالهی دیگری در نیت عبادت، با قصد الهی آمیخته شود، عمل صحیح نخواهد بود.[۱]

ریا در زیارت

ریا کاری در مراسمات و شعائر دینی از جمله زیارت معصومان(ع) را یکی از انحرافات قابل بروز در این آیین دانسته‌اند و از آن منع شده است.[۵]

در ادبیات فارسی

بخشی از شعرهای فارسی، تعالیمی در مسائل مربوط به اخلاق، اسرار و معارف حج طرح کرده‌اند. در این دسته از شعرها، لزوم خودسازی و توجه عارفانه به حج رایج است؛ ریا به شدت مورد انتقاد قرار گرفته و فراتر رفتن از ظاهر مناسک حج و توجه به هدف آن که نزدیکی به خدا و دوری از گناهان است، طرح شده[۶][۷][۸]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ مناسک حج مطابق با فتاوای امام خمینی(ره) و مراجع معظم تقلید، پژوهشکده حج و زیارت، ۱۳۹۷ش، صفحه ۲۶۱ تا ۳۰۸.
  2. ↑ مکه و مدینه در آینه آیات قرآن، ص368.
  3. ↑ بقره: ۲۶۴.
  4. ↑ مکه و مدینه در آینه آیات قرآن، ص368.
  5. ↑ آئین اربعین، ص 151-159
  6. ↑ دیوان ناصر خسرو، ص 301
  7. ↑ کلیات دیوان جامی، ص9
  8. ↑ دیوان محتشم کاشانی، ص90

منابع

  • مکه و مدینه در آینه آیات قرآن/مباحث اخلاقی در آیات حج مهدی رستم نژاد.
  • مناسک حج، پژوهشکده حج و زیارت، نشر مشعر، زمستان 1379ش.
  • آئین اربعین، پیام‌ها و دستاوردها، محمدعبدالرضاهادی الساعدی، برگرداننده سید ابوالقاسم غضنفری، حسن باجلان، تهران، مشعر، 1401ش.
  • دیوان محتشم کاشانی، تصحیح و مقدمه اکبر بهداروند، تهران، انتشارات نگاه، ۱۳۸۷ش.
  • کلیات دیوان جامی، مقدمه فرشید اقبال. تهران، اقبال، ۱۳۸۸ش.
  • دیوان ناصر خسرو، ناسر خسرو (م۴۸۱ق)، تحقیق ابن الحسین عسگر اردوبادی، تبریز، ۱۲۸۰ق.