اسرار وقوف در عرفات: تفاوت میان نسخه‌ها

{{اصلی|وقوف در عرفات}}وقوف در عرفات دومین عملِ واجبِ [[حج]] است<ref>فرهنگ اصطلاحات حج و عمره، ص۲۷۵.</ref> که طی آن حج‌گزار بر اساس فقه [[شیعه]]، در [[روز عرفه]]، از ظهر تا غروب شرعی در [[عرفات]] می‌ماند.<ref>رک: مناسك حج، صص451-452.</ref> این وقوف به مقداری که ماندن در آنجا (اگر چه به‌مدت کوتاه) صدق کند، از [[ارکان حج]] نیز شمرده شده است.<ref>رک: مناسك حج، صص450-451.</ref> پیشینه وقوف در عرفات، به قبل از اسلام برمی‌گردد. پیروان دین‌هایی که [[حج]] را واجب می‌دانستند، در همه دوره‌ها به هنگام حج، در عرفات وقوف می‌کردند.<ref name=":0">حج در اندیشه اسلامی، ص۲۳۴، به نقل از: اخبار مکه، ازرقی، ج۱، ص۱۱۷.</ref> روزه<ref>درسنامه مناسک حج،‌ ص۵۹.</ref>، [[توبه]]<ref>مصباح‌الشریعة، ص۹۲؛ المحجة البیضاء، ج۲، ص۲۰۷.</ref>، خواندن [[دعا|دعاهایی]] خاص<ref>حج و عمره در قرآن و حدیث، ص۳۹۲.</ref> و [[دعای امام حسین(ع) در روز عرفه]]<ref>درسنامه مناسک حج،‌ص۶۰ .</ref>، از اعمال و آداب مستحبی وقوف در عرفات است.

وقوف در عرفات در روایات، «حقیقت حج»<ref>مستدرک الوسائل، ج١٠، ص٣۴.</ref> و «[[حج اکبر]]»<ref>الکافی، ج۴، ص٢۶۵.</ref> معرفی شده است.  

 

 

بنا بر روایات، زمان و مکان وقوف در عرفات، همان زمان و مکانی است که توبه [[حضرت آدم(ع)]] پذیرفته شد.<ref>وسائل الشیعة، ج١٣، ص۵۵٠ ؛ علل الشرائع، ج٢، ص۴٠٠.</ref>  

 

بنا بر روایتی از [[امام علی(ع)]]، وقوف در عرفات که خارج از [[حرم مکی]] است واجب شد، زیرا مهمان خدا باید بیرون دروازه، آنقدر تضرّع کند تا لایق ورود به حرم شود.<ref>جرعه‌ای از صهبای حج، ص۲۰۳، به نقل از: الکافی، ج۴، ص۲۲۴.</ref>