قصد قربت: تفاوت میان نسخه‌ها

در منابع اسلامی، بر رعایت قصد قربت در تمام مراحل سفر [[حج]]، از آغاز حرکت تا بازگشت، تأکید شده است. دعای ابراهیم و اسماعیل بعد از بنای کعبه، برای پذیرش اعمالشان، نشان دهنده توجه آنان به قصد قربت دانسته شده است.<ref>ابوالفتوح رازی، روض الجنان، ج۲، ص۱۶۹.</ref> [[امام صادق(ع)]] نیز بر پاکی نیت و زدودن دل از انگیزه‌های غیرالهی هنگام [[نیت]] حج تأکید کرده است.<ref>مصباح الشریعه، ص163؛ مستدرک الوسائل، ج10، ص172.</ref>

بر این اساس گفته شده که [[حاجی]] باید نیت خود را بر تقرب به خداوند و انجام تکلیف شرعی استوار کند و از آمیختن این سفر عبادی با انگیزه‌هایی مانند تفریح و سیاحت پرهیز داشته باشد؛ زیرا پذیرش و پاداش عمل عبادی به انجام خالصانه آن ارتباط دارد.<ref>جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج۱، ص۱۲۷.</ref><ref>طبرسی، مجمع البیان، ج۱، ص۳۸۹.</ref>