پرش به محتوا

اسرار محرمات احرام: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حج
Heidar (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
ترجمه خودکار از ویکی فارسی
 
(۲۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''اَسرار اِحرام''' مجموعه‌ای از معانی، اهداف و نتایج عمل احرام در [[حج]] و [[عمره|عُمره]] است.
{{جعبه اطلاعات اعمال
| عنوان = اسرار محرمات احرام
| تصویر = لباس احرام.jpg
| توضیح تصویر = احرام و میقات‌ها
| فیلم = محرمات احرام.mp4
| توضیح فیلم =
| دسته = مناسک حج
| مربوط به آیین = [[عمره]] و [[حج]]
| مکان = [[حرم مکی]]
| زمان =
| عمل قبلی =
| عمل بعدی =
| حکم = برای عمره‌گزار و حج‌گزار واجب است
| کفاره =
| پیامد فقهی = حرام شدن برخی از اعمال
| ثواب =
| آداب وابسته = [[غسل]]؛ [[نیت]]؛[[تلبیه]]؛[[لباس احرام|پوشیدن لباس احرام]]؛
| فلسفه و اسرار =
| منشاء و تاریخچه =
| مکان‌های وابسته =
| اشیای وابسته =
| ذکرهای وابسته =
| دعاهای وابسته =
| مفاهیم فقهی وابسته =
| احکام فقهی وابسته = [[محرمات احرام]]؛ مستحباب احرام؛ واجبات احرام
| صفحه فتواهای مراجع =
| جستارهای وابسته = [[میقات]]؛[[محرمات احرام]]
}}'''اَسرار محرمات احرام''' حکمت و چرایی و کارکرد پرهیز از [[محرمات احرام]] است، یعنی اعمال مشخصی که فرد [[محرم (احرام‌گزار)|مُحرِم]] در [[حج]] و [[عمره|عُمره]] نباید انجام دهد وگرنه احرامش باطل خواهد شد. محرمات احرام 25 مورد است که برخی میان زن و مرد مشترک و برخی دیگر ویژه مردان یا [[حج بانوان|زنان]] است.
 
پژوهشگران و منابع اسلامی، اسرار و کارکردهای محرمات احرام را در اصولی چون پیراستگی از تعلقات مادی و فخرفروشی، التزام به صلح و امنیت عمومی، تسلیم محض در برابر پروردگار، و تمرکز بر لذت‌های معنوی خلاصه کرده‌اند؛ اموری که با نفی خودپرستی و برتری‌جویی، زمینه را برای دستیابی به تقوا و همبستگی جامعه اسلامی فراهم می‌سازد.


== احرام ==
== احرام ==
{{اصلی|احرام}}
{{اصلی|احرام}}احرام به معنای این است که [[حج‌گزار]] کارهایی که با اعمال [[حج]] و [[عمره|عُمره]] ناسازگار است، بر خود [[حرام]] می‌شمرَد.<ref>معجم الفاظ الفقه الجعفری، ص۳۳.</ref> نخستین عمل از اعمال [[عمره]] و [[حج]]، [[احرام]] است. انسان باید در یکی از [[میقات|میقات‌‌ها]]، مانند [[مسجد شجره (مدینه)|مسجد شجره]] و [[جحفه]] [[لباس احرام]] پوشیده، [[نیت احرام|نیت]] کرده و [[تلبیه|لبیک]] بگوید.<ref>تفسیر قرطبی، ج۶، ص۳۶؛ کشاف القناع، ج۲، ص۴۷۱.</ref> او با این اعمال، [[احرام|مُحرم]] می‌شود.<ref>المدونة الکبری، ج۱، ص۳۶۰؛ المقنعه، ص۴۳۱-۴۳۲.</ref>
احرام به معنای این است که [[حج‌گزار]] کارهایی که با اعمال [[حج]] و [[عمره|عُمره]] ناسازگار است، بر خود [[حرام]] می‌شمرَد. نخستین عمل از اعمال [[عمره]] و [[حج]]، [[احرام]] است. انسان باید در یکی از [[میقات|میقات‌‌ها]]، مانند [[مسجد شجره (مدینه)|مسجد شجره]] و [[جحفه]] لباس احرام پوشیده، نیت کرده و [[تلبیه|لبیک]] بگوید. او با این اعمال، [[احرام|مُحرم]] می‌شود.
{{احکام احرام عمودی}}


== اسرار احرام ==
== محرمات احرام ==
{{اصلی|محرمات احرام}}مُحَرَّمات احرام، کارهایی است که انجام آنها پس از [[احرام|مُحرم]] شدن، تا زمان [[تحلل|بیرون آمدن از احرام]] بر انسان ممنوع و حرام است.<ref>تذکرة الفقهاء، ج۷، ص۲۶۲؛ مختلف الشیعه، ج۴، ص۶۹.</ref> این محرمات 25 مورد است که برخی میان زن و مرد مشترک، برخی ویژه مردان و برخی ویژه [[حج بانوان|زنان]] است.<ref>مستند الشیعه، ج۱۱، ص۳۳۸.</ref> اگر فردی که در حال احرام است یکی از این اعمال را آگاهانه انجام دهد، مرتکب حرام شده و باید [[کفاره]] دهد.<ref>السرائر، ج۱، ص۵۴۸؛ فقه الصادق، ج۹، ص۱۵۳.</ref>


=== دوری از گناه ===
== اسرار محرمات احرام ==
هدف از [[احرام]] دوری از همه گناهان است. [[حج‌گزار]] باید هنگام احرام از لذت‌های حرام فاصله بگیرد و حتی از لذت‌های حلال به اندازه ضرورت استفاده کند. احرام بازگشت به پیمانی قدیمی با خداست به این معنا که زائر در ادامه زندگی نیز حرمت نگه دارد و گناه نکند.
گفته شده محرمات احرام، مانع تحقق اهداف و [[اسرار احرام]] هستند.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص136.</ref> [[آیه ۱۹۷ سوره بقره]]، ترک [[محرمات احرام|مُحَرَّمات احرام]] را نشانه تقوا بر‌شمرده است. در حدیثی، سبب تشریع احرام، ورود [[حاجی|حاجیان]] به [[حرم مکی|حَرَم مکی]] بیان شده است.<ref>المحاسن، ج۲، ص۳۳۰؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۵.</ref>
 
=== فقط برای خدا ===
شخص [[حج‌گزار]] خود را فقط وقف خدا کرده و دستور به احرام تذکر به این نکته است که آدمی فقط برای خداست. انسان [[محرم (احرام‌گزار)|مُحرِم]] از انجام برخی اعمال حلال نیز [[محرمات احرام|منع شده]]. به این معنا که آن اعمال به خودی خود حلال هستند ولی در موقعیت خاصِ احرام، این انسان است که بر آن اعمال و اشیاء حرام شده. این نگاه لطیف به احرام اشاره به این دارد که انسان برای خدا خلق شده و اشیاء برای انسان خلق شده‌اند.
 
=== آمادگی، تواضع و امید ===
به نقل از [[امام رضا(ع)]] علت وجوب احرام این است که حجاج قبل از داخل شدن به حرم امن خداوند، از جهت خشوع و تواضع آماده شده و غرور خود را در برابر عظمت خداوند، زمین بگذارند. علت دیگر وجوب احرام ایجاد صبر و امید برای رسیدن به ثواب اعمال است.


=== احترام به کعبه ===
==== امنیت ====
در روایتی از [[امام صادق(ع)]] علت واجب شدن احرام برای ورود به محدوده [[حرم مکی|حرم]]، پاسداشت احترام [[کعبه]] و [[مسجدالحرام]] معرفی شده است.
گفته‌اند که ترک برخی محرمات توسط فرد محرم، موجب امنیت برای هم نوعان و حیوانات و گیاهان است.<ref>نمادها و رمزواره‌های حج، ص358</ref> از همین رو، [[فسوق]] که شامل دروغ، فحش و فخر فروشی است، باید ترک شود تا روح پرخاشگر، مغرور و حق‌گریز انسان اصلاح گردد و زمینه‌ی رفع دشمنی و اختلاف میان مسلمانان و ایجاد اتحاد فراهم شود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص137.</ref>  همچنین [[جدال]] و برتری‌جویی لفظی در حج بی‌فایده و ناپسند است، زیرا حج محیط عبادت و همبستگی است، نه میدان پافشاری بر خواسته‌های نفسانی و ایجاد دشمنی؛ از این‌رو برخی نویسندگان آن را از عوامل حرمت‌شکنی حرم، کعبه و صاحب بیت دانسته‌اند.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص139.</ref>


=== حضور در محضر خدا و مجذوب شدن ===
==== دوری از لذت‌های مادی و خودپسندی ====
برخی پژوهشگران هدف از احرام را حضور در محضر خداوند و راه یافتن به پیشگاه الهی، معرفی کرده و احرام را کوششی برای شروع راه به سمت خداوند می‌دانند که منجر به پذیرش خداوند و مجذوب شدن حاجی در راه سلوک الی الله می‌شود.
دوری از غیر خدا از دیگر اهداف حج دانسته شده است. در همین مسیر، دوری از [[لذت‌های جنسی]] نیز مطرح می‌شود، چون شهوات از خواسته‌های حیوانی‌اند و با اعمال ملکوتی حج سنخیت ندارند، در حالی که مُحرم در آغاز احرام متعهد شده است بدن خود را مانند اسماعیل تقدیم محبوب کند و به غیر خدا مشغول نشود.<ref name=":0">درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص141.</ref>


=== پرهیز از مشاهده غیر خدا ===
افزون بر این، تصرف در بدن مانند [[ناخن گرفتن|گرفتن ناخن]]، [[ازاله مو]]، [[خون برون آوردن|بیرون آوردن خون از بدن]] و [[کشیدن دندان]] در مدت احرام حرام شمرده شده تا انسان از توجه افراطی به بدن خود فاصله بگیرد و از غفلت نسبت به امور اصلی رها شود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص142.</ref>
هدف احرام آن است که حاجی مشاهده محسوسات و مادیات را بر خود حرام کند و در مرحله بعدی دیدن هرچه غیر خداست را از خود دور کند. در نتیجه انسان حریم دل را در اختیار غیر خدا قرار نمی‌دهد و به دیگران اجازه نمی‌دهد که مانع یاد خدا بشوند.


=== جدا شدن از مادیات ===
همچنین هرگونه آرایش و [[زینت]] برای زن و [[پوشیدن لباس دوخته|لباس دوخته برای مردان]] در حج حرام است. حرمت این امور به معنای لزوم پیراستگی از زینت‌های دنیایی و ایجاد آراستگی معنوی دانسته شده که با هدف ترک خود پرستی و خود‌بینی توسط [[حج‌گزار]] رعایت می‌شود.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص145.</ref>


== اسرار محرمات احرام ==
==== پرهیز از آسایش طلبی ====
[[آیه ۱۹۷ سوره بقره]]، ترک [[محرمات احرام|مُحَرَّمات احرام]] را تقوا بر‌شمرده است. در حدیثی، سبب تشریع احرام، ورود [[حاجی|حاجیان]] به [[حرم مکی|حَرَم مکی]] بیان شده است.
پرهیز آقایان از [[پوشاندن سر]] و [[پوشاندن پا|روی پا]] و [[استظلال|قرار گرفتن زیر سایه]] و پرهیز بانوان از [[پوشاندن صورت]] به معنای سرسپردگی و تسلیم در برابر خدا دانسته شده که موجب دوری از فخر فروشی و امتیاز خواهی می‌شود. در سخنی از [[امام علی(ع)]] وجود چنین سختی‌هایی در حج باعث فراهم شدن زمینه های کمال برای انسان بیان شده است.<ref>درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص143.</ref>
 
== آداب ==
{{اصلی|آداب احرام}}
بهتر است به هنگام احرام نیت شود که «همه محرمات خدا را  بر خود حرام می‌کنم». کارهای مستحب پیش از احرام عبارت است از: بلند نگه داشتن موی سر، نظافت کردن بدن، [[غسل احرام|غسل]] و احرام پس از نماز. از هنگام احرام تا پایان آن نیز برخی کارها مستحب است از جمله: بر زبان آوردن [[نیت احرام]]، دعا کردن، [[صلوات|صلوات بر پیامبر(ص)]].


== مقاله‌های مرتبط ==
== مقاله‌های مرتبط ==


* [[احرام]]
* [[احرام]]
* [[اسرار احرام]]
* [[اسرار حج]]
* [[اسرار حج]]


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
<references group="یادداشت"></references>
== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
*'''درسنامه اسرار حج''' محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1390ش.
*''' تفسیر قرطبی (الجامع لاحکام القرآن)''': القرطبی (ت. ۶۷۱ق)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق.
*'''أنوار الحقيقة وأطوار الطريقة وأسرار الشريعة''': السيد حيدر الآملي قرن 8قتحقیق سيد محسن موسوى تبريزى، قم، نور علی نور، 1382ش.
*''' تذکرة الفقهاء''': العلامة الحلی . ۷۲۶ق)، قم، آل‌ البیت، ۱۴۱۴ق.
*''' علل الشرایع''': الصدوق ۳۸۱قتحقیق بحر العلوم، نجف، المکتبة الحیدریه، ۱۳۸۵ق.
*''' السرائر''': ابن ادریس . ۵۹۸ققم، نشر اسلامی، ۱۴۱۱ق.
*''' علل الشرایع(فارسی)''': شیخ صدوق (ت ۳۸۱ق)، تحقیق محمد جواد تهرانی، تهران، انتشارات مومنین، 1386ش.
*'''درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج'''، کمیته اسرار و معارف معاونت امور روحانیون حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، تهران، مشعر، 1389ش.
*''' عیون اخبار الرضا(ع)''': الصدوق (ت ۳۸۱ق)، بیروت، اعلمی، ۱۴۰۴ق.
*''' فقه الصادق(ع)''': سید محمد صادق روحانی، قم، دار الکتاب، ۱۴۱۳ق.
*'''من لا یحضره الفقیه''': الصدوق ۳۸۱ق)، تحقیق غفاری، قم، نشر اسلامی، ۱۴۰۴ق.
*''' کشاف القناع''': منصور البهوتی . ۱۰۵۱ق)، تحقیق محمد حسن، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۸ق.
*'''مستدرک الوسائل'''، میرزا حسین نوری طبرسی، بیروت، مؤسسه آل البیت، 1408ق.
*''' معجم الفاظ الفقه الجعفری''': احمد فتح‌الله، الدمام، ۱۴۱۵ق.
*''' المدونة الکبری''': مالک بن انس (درگذشت ۱۷۹ق)، مصر، مطبعة السعاده.
*''' المدونة الکبری''': مالک بن انس (ت. ۱۷۹ق)، مصر، مطبعة السعاده.
*''' المقنعه''': المفید (درگذشت ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق.
*''' المقنعه''': المفید (ت. ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق.
*''' المحاسن''': ابن خالد البرقی (درگذشت ۲۷۴قبه کوشش حسینی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۲۶ش.
*''' مختلف الشیعه''': العلامة الحلی (ت. ۷۲۶ققم، النشر الاسلامی، ۱۴۱۲ق.
*''' مستند الشیعه''': احمد النراقی (ت. ۱۲۴۵ق)، قم، آل‌ البیت، ۱۴۱۵ق.
*''' نمادها و رمزواره‌های حج ( نشانه های الهی در سرزمین وحی ) ''': مجتبی شریفی، تهران، مشعر، بی‌تا.{{پایان}}{{محرمات احرام}}{{حج و عمره}}
[[رده:اسرار حج]]
[[رده:احرام]]


 
[[ar:أسرار محظورات الإحرام]]
 
[[en:Secrets of the Prohibitions of Ihram]]
*'''اسرار عرفانی حج''' محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1386ش.
*'''اسرار حج (فارسی)''' حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش.
*'''اسرار عرفانی عمره''' محمدتقی فعالی، تهران، مشعر، 1388ش
*'''اسلام، آيين رستگارى''' حسين مظاهری، اصفهان، الزهرا، 1387ش.
*'''اسرار و معارف حج''' عبدالله جوادی آملی، قم، تبیان، 1387ش.
*'''بحار الأنوار'''، العلامة المجلسی، تهران، ولی عصر، 1397ق.
*'''برسی اسرار حج در حدیث شبلی از منظر آیات و روایات'''، حسینی، داوود، تهران-ایران، مشعر، 1400.
*'''تحفة الأولياء'''، شیخ کلینی، ترجمه اردکانی، قم، دارالحدیث، 1388ش.
*'''خصال'''، شیخ صدوق، بی‌جا، نسیم کوثر، 1382ش.
*'''درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج'''، کمیته اسرار و معارف معاونت امور روحانیون حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، تهران، مشعر، 1389ش.
*'''ره توشه حج'''، جمعی از نویسندگان، تهران، معاونت آموزش و تحقیقات بعثه مقام معظم رهبری، بی‌تا.
*'''عرفان حج'''، جوادی آملی، تهران، مشعر، 1383ش.
*'''الكافی(گزيده فارسى)'''، شیخ کلینی، تهران، انتشارات علمی فرهنگی، 1363ش.
*'''مناسک حج با حواشی مراجع'''، سید روح‌الله خمینی، تهران، نشر مشعر، 1385ش.{{پایان}}
درج بند
{{حج و عمره}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۴

اسرار محرمات احرام
احرام و میقات‌ها
دستهمناسک حج
مربوط به آیینعمره و حج
مکانحرم مکی
حکمبرای عمره‌گزار و حج‌گزار واجب است
پیامد فقهیحرام شدن برخی از اعمال
آداب وابستهغسل؛ نیت؛تلبیه؛پوشیدن لباس احرام؛
احکام فقهی وابستهمحرمات احرام؛ مستحباب احرام؛ واجبات احرام
جستارهای وابستهمیقات؛محرمات احرام

اَسرار محرمات احرام حکمت و چرایی و کارکرد پرهیز از محرمات احرام است، یعنی اعمال مشخصی که فرد مُحرِم در حج و عُمره نباید انجام دهد وگرنه احرامش باطل خواهد شد. محرمات احرام 25 مورد است که برخی میان زن و مرد مشترک و برخی دیگر ویژه مردان یا زنان است.

پژوهشگران و منابع اسلامی، اسرار و کارکردهای محرمات احرام را در اصولی چون پیراستگی از تعلقات مادی و فخرفروشی، التزام به صلح و امنیت عمومی، تسلیم محض در برابر پروردگار، و تمرکز بر لذت‌های معنوی خلاصه کرده‌اند؛ اموری که با نفی خودپرستی و برتری‌جویی، زمینه را برای دستیابی به تقوا و همبستگی جامعه اسلامی فراهم می‌سازد.

احرام[ویرایش | ویرایش مبدأ]

احرام به معنای این است که حج‌گزار کارهایی که با اعمال حج و عُمره ناسازگار است، بر خود حرام می‌شمرَد.[۱] نخستین عمل از اعمال عمره و حج، احرام است. انسان باید در یکی از میقات‌‌ها، مانند مسجد شجره و جحفه لباس احرام پوشیده، نیت کرده و لبیک بگوید.[۲] او با این اعمال، مُحرم می‌شود.[۳]

احکام احرام
واجبات
شروع از میقاتنیتلباس احرامتلبیه
محرمات احرام
مشترک بین زن و مرد
شکار حیوانات خشکیکشتن جانوران بدنکندن درختانالتذاذ جنسیآمیزشاستمناءعقد ازدواجفسوقجدالزینتبوی خوشروغن مالیدن به بدننگاه کردن در آینهسرمه کشیدنازاله موناخن گرفتنخون برون آوردنکشیدن دندانحمل سلاح
ویژه مردان
پوشیدن لباس دوختهپوشاندن سراستظلال
ویژه زنان
پوشاندن صورتپوشاندن دست
دیگر احکام
مستحبات احرام
مکروهات احرام


محرمات احرام[ویرایش | ویرایش مبدأ]

مُحَرَّمات احرام، کارهایی است که انجام آنها پس از مُحرم شدن، تا زمان بیرون آمدن از احرام بر انسان ممنوع و حرام است.[۴] این محرمات 25 مورد است که برخی میان زن و مرد مشترک، برخی ویژه مردان و برخی ویژه زنان است.[۵] اگر فردی که در حال احرام است یکی از این اعمال را آگاهانه انجام دهد، مرتکب حرام شده و باید کفاره دهد.[۶]

اسرار محرمات احرام[ویرایش | ویرایش مبدأ]

گفته شده محرمات احرام، مانع تحقق اهداف و اسرار احرام هستند.[۷] آیه ۱۹۷ سوره بقره، ترک مُحَرَّمات احرام را نشانه تقوا بر‌شمرده است. در حدیثی، سبب تشریع احرام، ورود حاجیان به حَرَم مکی بیان شده است.[۸]

امنیت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

گفته‌اند که ترک برخی محرمات توسط فرد محرم، موجب امنیت برای هم نوعان و حیوانات و گیاهان است.[۹] از همین رو، فسوق که شامل دروغ، فحش و فخر فروشی است، باید ترک شود تا روح پرخاشگر، مغرور و حق‌گریز انسان اصلاح گردد و زمینه‌ی رفع دشمنی و اختلاف میان مسلمانان و ایجاد اتحاد فراهم شود.[۱۰] همچنین جدال و برتری‌جویی لفظی در حج بی‌فایده و ناپسند است، زیرا حج محیط عبادت و همبستگی است، نه میدان پافشاری بر خواسته‌های نفسانی و ایجاد دشمنی؛ از این‌رو برخی نویسندگان آن را از عوامل حرمت‌شکنی حرم، کعبه و صاحب بیت دانسته‌اند.[۱۱]

دوری از لذت‌های مادی و خودپسندی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

دوری از غیر خدا از دیگر اهداف حج دانسته شده است. در همین مسیر، دوری از لذت‌های جنسی نیز مطرح می‌شود، چون شهوات از خواسته‌های حیوانی‌اند و با اعمال ملکوتی حج سنخیت ندارند، در حالی که مُحرم در آغاز احرام متعهد شده است بدن خود را مانند اسماعیل تقدیم محبوب کند و به غیر خدا مشغول نشود.[۱۲]

افزون بر این، تصرف در بدن مانند گرفتن ناخن، ازاله مو، بیرون آوردن خون از بدن و کشیدن دندان در مدت احرام حرام شمرده شده تا انسان از توجه افراطی به بدن خود فاصله بگیرد و از غفلت نسبت به امور اصلی رها شود.[۱۳]

همچنین هرگونه آرایش و زینت برای زن و لباس دوخته برای مردان در حج حرام است. حرمت این امور به معنای لزوم پیراستگی از زینت‌های دنیایی و ایجاد آراستگی معنوی دانسته شده که با هدف ترک خود پرستی و خود‌بینی توسط حج‌گزار رعایت می‌شود.[۱۴]

پرهیز از آسایش طلبی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پرهیز آقایان از پوشاندن سر و روی پا و قرار گرفتن زیر سایه و پرهیز بانوان از پوشاندن صورت به معنای سرسپردگی و تسلیم در برابر خدا دانسته شده که موجب دوری از فخر فروشی و امتیاز خواهی می‌شود. در سخنی از امام علی(ع) وجود چنین سختی‌هایی در حج باعث فراهم شدن زمینه های کمال برای انسان بیان شده است.[۱۵]

مقاله‌های مرتبط[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پانویس[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. معجم الفاظ الفقه الجعفری، ص۳۳.
  2. تفسیر قرطبی، ج۶، ص۳۶؛ کشاف القناع، ج۲، ص۴۷۱.
  3. المدونة الکبری، ج۱، ص۳۶۰؛ المقنعه، ص۴۳۱-۴۳۲.
  4. تذکرة الفقهاء، ج۷، ص۲۶۲؛ مختلف الشیعه، ج۴، ص۶۹.
  5. مستند الشیعه، ج۱۱، ص۳۳۸.
  6. السرائر، ج۱، ص۵۴۸؛ فقه الصادق، ج۹، ص۱۵۳.
  7. درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص136.
  8. المحاسن، ج۲، ص۳۳۰؛ من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۱۹۵.
  9. نمادها و رمزواره‌های حج، ص358
  10. درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص137.
  11. درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص139.
  12. درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص141.
  13. درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص142.
  14. درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص145.
  15. درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، ص143.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • تفسیر قرطبی (الجامع لاحکام القرآن): القرطبی (ت. ۶۷۱ق)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۵ق.
  • تذکرة الفقهاء: العلامة الحلی (ت. ۷۲۶ق)، قم، آل‌ البیت، ۱۴۱۴ق.
  • السرائر: ابن ادریس (ت. ۵۹۸ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۱ق.
  • درسنامه پیش درآمدی بر فرهنگ نامه اسرار و معارف حج، کمیته اسرار و معارف معاونت امور روحانیون حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، تهران، مشعر، 1389ش.
  • فقه الصادق(ع): سید محمد صادق روحانی، قم، دار الکتاب، ۱۴۱۳ق.
  • کشاف القناع: منصور البهوتی (ت. ۱۰۵۱ق)، تحقیق محمد حسن، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۸ق.
  • معجم الفاظ الفقه الجعفری: احمد فتح‌الله، الدمام، ۱۴۱۵ق.
  • المدونة الکبری: مالک بن انس (ت. ۱۷۹ق)، مصر، مطبعة السعاده.
  • المقنعه: المفید (ت. ۴۱۳ق)، قم، نشر اسلامی، ۱۴۱۰ق.
  • مختلف الشیعه: العلامة الحلی (ت. ۷۲۶ق)، قم، النشر الاسلامی، ۱۴۱۲ق.
  • مستند الشیعه: احمد النراقی (ت. ۱۲۴۵ق)، قم، آل‌ البیت، ۱۴۱۵ق.
  • نمادها و رمزواره‌های حج ( نشانه های الهی در سرزمین وحی ) : مجتبی شریفی، تهران، مشعر، بی‌تا.