مناسک حج: تفاوت میان نسخه‌ها

{{حج و عمره عمودی}}'''مناسِک حج''' همان [[اعمال حج تمتع|اعمال حج]] است که در زمان و [[فهرست مکان‌های مکه|مکان‌های]] مختلفی در [[مکه]] انجام می‌شوند. واژه «مناسک» جمع «مَنسَک» و از ریشه «نُسُک» به معنای عبادت و طاعت است و در قرآن نیز برای اشاره به آیین‌های عبادی به کار رفته است.

 

مناسک حج افزون بر [[اعمال حج (ابهام‌زدایی)|اعمال واجبی]] همچون [[احرام]]، [[وقوف در عرفات]] و [[وقوف در مشعر|مشعر]]، [[اعمال منا]]، [[طواف]] و [[سعی صفا و مروه|سعی]]، شامل اعمال [[تروک حج|ترک کردنی]] حج نیز می‌شود. مکان‌های ویژه ای برای انجام اعمال حج در شهر [[مکه]] وجود دارد مانند [[میقات]]، [[عرفات]]، [[مشعر]]، [[منا]] و [[مسجدالحرام]]. همچنین زمان‌های معینی برای انجام هر عمل وجود دارد. در منابع اسلامی، انجام مناسک حج از واجبات دینی و از عوامل تقویت ایمان، آمرزش گناهان، خودسازی، حفظ دین، کسب منافع دنیوی و اخروی و تقرب به خداوند شمرده شده است.

{{اصلی|محرمات احرام}}هنگام احرام، برخی کارها بر [[حاجی]] [[حرام]] می‌شود که از آن‌ها به محرمات احرام یا تُروک احرام<ref>تذکرة الفقهاء، ج۷، ص۲۶۳؛ مختلف الشیعه، ج۴، ص۶۹.</ref> تعبیر شده است. بسیاری از این محرمات، مشترک میان مردان و زنان هستند از جمله: [[شکار]]، [[آمیزش]]، [[فسوق]]، [[جدال]]، [[التذاذ جنسی]]، [[استمناء]]، [[عقد ازدواج]]، [[ازاله مو]]، [[ناخن گرفتن|کوتاه کردن ناخن]]، [[بوی خوش|استعمال بوی خوش]]، [[روغن مالیدن]]،‌ [[خون برون آوردن|بیرون آوردن خون]]، [[نگاه کردن در آینه]]، [[کندن درخت]].<ref>مستند الشیعه، ج۱۱، ص۳۳۸.</ref>{{مکان‌های آیین حج عمودی}}

=== مکان‌های انجام اعمال ===

*'''تاج العروس من جواهر القاموس'''، مرتضي الزبيدي ( -1205ق.)، تحقيق علي شيري، بيروت، دارالفکر، 1414ق.

*'''درسنامه اسرار و معارف حج و عمره '''، داوود حسینی، پژوهشکده حج و زیارت، تهران، مشعر، 1404ش .

*'''روح المعاني في تفسير القرآن العظيم و السبع المثاني'''، محمود بن عبدالله الآلوسي ( -1270ق.)، بيروت، دار احياء التراث العربي، 1415ق.

*'''علل الشرائع و الاحکام'''، شيخ صدوق محمد بن علي بن بابويه (311-381ق.)، به کوشش سيد محمد صادق بحرالعلوم، نجف، مکتبه الحيدريه، 1385ق.

*'''لسان العرب'''، محمد بن مکرم ابن منظور (630-711ق.)، قم، انتشارات ادب الحوزه، 1405ق.

*'''معجم مقاييس اللغه'''، احمد بن فارس ( -‌395‌ق.)، به کوشش عبدالسلام محمد هارون، قم، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم، 1404‌ق.

*'''مفردات الفاظ قرآن'''، حسین بن محمد راغب اصفهانی، تحقیق صفوان عدنان داودی، بیروت لبنان ، دار الشامیه ، 1412ق/ 1992م.

*'''تفسير نور الثقلين'''، عبدعلي بن جمعه العروسي الحويزي ( -1112ق.)، به کوشش سيد هاشم رسولي محلاتي، قم، اسماعيليان، 1373ش.

*'''الروضه البهيه في شرح اللمعه الدمشقيه'''، زين الدين بن علي، شهيد ثاني (911-966ق.)، تحقيق سيد محمد کلانتر، قم، انتشارات مکتبه داوري، 1410ق.

*'''مجمع البيان في تفسير القرآن'''، الفضل بن الحسن الطبرسي (468-548ق.)، به کوشش گروهي از علما، بيروت، موسسه الاعلمي، 1415ق.

*'''مختلف الشيعه في احکام الشريعه'''، حسن بن يوسف حلي (648-726ق.)، قم، دفتر انتشارات اسلامي، 1412ق.

*'''مستند الشيعه في احکام الشريعه'''، احمد بن محمدمهدي النراقي (1185-1245ق.)، قم، انتشارات موسسه آل البيت لاحياء التراث، 1415ق.{{پایان}}{{حج و عمره}}